ធម៌៣ជាមន្ទិលខាងក្នុង

រមែងត្រេកអរ សេក្ខបុគ្គល ៧ ពួក រាប់ទាំងកល្យាណបុថុជ្ជន រមែងទ្រាន់ ព្រះអរហន្តមិនត្រេក មិនទ្រាន់ ។ ព្រះអរហន្តនោះ ជាអ្នកប្រាសចាកតម្រេក ព្រោះការអស់រាគៈ ហេតុតែលោកប្រាសចាករាគៈព្រោះការអស់ទោសៈ ហេតុតែ លោកប្រាសចាកទោសៈ ព្រោះការអស់មោហៈ ហេតុតែលោកប្រាសចាក មោហៈ ។ ព្រះអរហន្តនោះមានការអប់រំនៅស្រេចហើយ មានការប្រព្រឹត្តសន្សំ ហើយ ។ បេ ។ ការកើតទៀតរបស់ព្រះអរហន្តនោះមិនមាន ហេតុនោះ ( ទ្រង់ ត្រាស់ថា ) មិនមានជំនឿ មិនប្រាសចាកតម្រេក ។ ហេតេនាះព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់ថា បុគ្គលអ្នកមិនស្រស់ស្រាយ ក្នុងវត្ថុជាទីត្រេកអរផង អ្នកមិន ប្រកបក្នុងការមើលងាយផង អ្នកទន់ភ្លន់ផង អ្នកមានប្រាជ្ញា វាងវៃផងរមែងជាអ្នកមិនមានជំនឿ មិនប្រាសចាកតម្រេក ។ បុគ្គលមិនសិក្សាព្រោះប្រាថ្នាលាភផង មិនក្រោធព្រោះមិនមាន លាភផង មិនអាក់អន់ព្រោះតណ្ហាផង មិនជាប់ព្រោះរសផង ។ ពាក្យថា បុគ្គលមិនសិក្សាព្រោះប្រាថ្នាលាភផង មិនក្រោធព្រោះ មិនមានលាភផង អធិប្បាយថា បុគ្គលសិក្សាព្រោះលាភតើដូចម្តេច ។ ម្នាល ភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះឃើញភិក្ខុជាអ្នកមានលាភខាងចីវរ បិណ្ឌបាត សេនាសនៈ គិលានប្បច្ចយភេសជ្ជបរិក្ខារទាំងឡាយ ។ ភិក្ខុនោះមាន សេចក្តីត្រិះរិះយ៉ាងនេះថា លោកមានអាយុនេះ ជាអ្នកមានលាភខាងចីវរ បិណ្ឌបាត សេនាសនៈ គិលានប្បច្ចយភេសជ្ជបរិក្ខារទាំងឡាយ ដោយហេតុ ដូចម្តេចហ្ន៎ ។ ភិក្ខុនោះមានសេចក្តីត្រិះរិះយ៉ាងនេះថា លោកមានអាយុនេះជា អ្នកចេះព្រះសូត្រ លោកមានអាយុនេះ ទើបជាអ្នកមានលាភខាងចីវរ បិណ្ឌបាត សេនាសនៈ គិលានប្បច្ចយភេសជ្ជបរិក្ខារទាំងឡាយដោយហេតុនោះ ។ ភិក្ខុនោះកាលខ្នះខ្នែងរកលាភក៏រៀនយកព្រះសូត្រ ព្រោះហេតុនៃល