បរិសុទ្ធនៃវាចា

ស្ងប់ ។ ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ ជាឧទ្ធំសរាវាទ មានតណ្ហាមិនទាន់ទៅ ប្រាសក្នុងភពតូចភពធំទាំងឡាយ អាស្រ័យនូវសេចក្តីខ្ពើម ( បាប ) នោះ ឬ អាស្រ័យនូវអារម្មណ៍ដែលខ្លួនឃើញ ឮ ឬប៉ះពាល់ហើយរមែងពោលសេចក្តី បរិសុទ្ធ ។ ពាក្យថា អាស្រ័យសេចក្តីខ្ពើម ( បាប ) នោះ គឺមានសមណព្រាហ្មណ៍ពួកមួយ ជាអ្នកមានវាទៈថាខ្ពើមបាបដោយតបៈ ជាអ្នកមានការ ខ្ពើមបាបដោយតបៈជាខ្លឹម អាស្រ័យ អាស្រ័យព្រម ជាប់ស្អិត ចូលទៅរក ចុះចិត្តស៊ប់ ឱនទៅរកនូវការខ្ពើមបាបដោយតប ហេតុនោះ ( ទ្រង់ត្រាស់ថា ) អាស្រ័យសេចក្តីខ្ពើម ( បាប ) នោះ ។ ពាក្យថា នូវអារម្មណ៍ដែលខ្លួនឃើញ ឮ ឬប៉ះពាល់ហើយ គឺអាស្រ័យ ចូលទៅអាស្រ័យ ប្រកាន់ ស្ទាបអង្អែល ប្រកាន់ស្អិត នូវអារម្មណ៍ ដែលខ្លួនឃើញហើយ ឬនូវសេចក្តីបរិសុទ្ធ ព្រោះឃើញនូវអារម្មណ៍ដែលឮ ហើយ ឬនូវសេចក្តីបរិសុទ្ធ ព្រោះឮនូវអារម្មណ៍ដែលប៉ះពាល់ហើយ ឬនូវ សេចក្តីបរិសុទ្ធព្រោះប៉ះពាល់ ហេតុនោះ ( ទ្រង់ត្រាស់ថា ) នូវអារម្មណ៍ដែល ខ្លួនឃើញហើយ ឮ ឬប៉ះពាល់ហើយ ។ ពាក្យថា ជាឧទ្ធំសរាវាទ រមែងពោលសេចក្តីបរិសុទ្ធ គឺមាន សមណព្រាហ្មណ៍ពួកមួយជាឧទ្ធំសរាវាទ ។ សមណព្រាហ្មណ៍ជាឧទ្ធំសរាវាទ តើដូចម្តេច ។ សមណព្រាហ្មណ៍ណាជាពួកប្រកាន់អច្ចន្តសុទ្ធិ ប្រកាន់សង្សារ សុទ្ធិ ជាអកិរិយទិដ្ឋិ ជាសស្សតវាទ សមណព្រាហ្មណ៍ទាំងនេះ ឈ្មោះថា ឧទ្ធំសរាវាទ ។ សមណព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះតែងសរសើរ ពោល សម្តែង ពណ៌នា បំភ្លឺ ថ្លែង នូវសេចក្តីស្អាត ស្អាតវិសេស បរិសុទ្ធិ រួចវិសេស រួចស្រឡះ ព្រោះសង្សារ ហេតុនោះ ( ទ្រង់ត្រាស់ថា ) ជាឧទ្ធំសរាវាទ រមែងពោល សេចក្តីបរិសុទ្ធ ។