អដ្ឋកថាហានភាគិយចតុក្កនិទ្ទេស

ឥឡូវនេះ ព្រោះសភាពដែលធម៌ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងចំណែកនៃសេចក្តីវិនាស ជាដើម រមែងមានដោយប្រភេទការកំណត់សមាធិនីមួយៗ ហេតុនោះ ទើប ព្រះសារីបុត្តសម្តែងហានភាគិយចតុក្កៈដោយសភាពតែមួយដូចគ្នានោះឯង ។ ក្នុងបទទាំងនោះ បទថា បឋមស្ស ឈានស្ស លាភឹ បានដល់ របស់ ព្រះយោគាវចរដែលបាននូវបឋមជ្ឈាន ។ បទថា លាភឹ ជាទុតិយាវិភត្តិ ចុះ ក្នុងអត្ថឆដ្ឋីវិភត្តិ ។ លាភោ លោកពោលជា លាភី ព្រោះអត្ថថា មានការធ្វើ ឲ្យជាក់ច្បាស់ ។ សព្ទថា សហគត ក្នុងបទថា កាមសហគតា នេះ លោកបំណងយក សេចក្តីថា ជាអារម្មណ៍ អធិប្បាយថា មានវត្ថុកាម និងកិលេសកាម ជា អារម្មណ៍ ។ បទថា សញ្ញាមនសិការា បានដល់ ជវនសញ្ញា និងមនសិការ ដោយ ការនឹកគិតដល់សញ្ញានោះ ។ សូម្បីមនសិការសម្បយុត្តដោយសញ្ញា ក៏ត្រឹមត្រូវ ។ បទថា សមុទាចរន្តិ បានដល់ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ។ បទថា ធម្មោ បានដល់ ធម្ម គឺបឋមជ្ឈាន ។ ព្រះយោគាវចរ កាល វិនាសចាកឈាន រមែងវិនាសដោយហេតុ ៣ ប្រការ គឺដោយកិលេសកម្រើក ១ ដោយអសប្បាយកិរិយា ១ ដោយការមិនប្រកបសេចក្តីព្យាយាម ១ ។ កាលវិនាសដោយកិលេសកម្រើក រមែងវិនាសដោយរហ័ស កាលវិនាស ដោយអសប្បាយកិរិយា ដោយអំណាចការប្រកបភាពជាអ្នកត្រេកអរ ក្នុង ការងារ ភាពជាអ្នកត្រេកអរក្នុងការនិយាយផ្តេសផ្តាស ភាពជាអ្នកត្រេកអរ ក្នុងការដេក ភាពជាអ្នកត្រេកអរក្នុងការច្រឡូកច្រឡំ ឈ្មោះថា វិនាសយឺត កាលមិនចូលឈានរឿយៗ ដោយបលិពោធ មានជំងឺ មានខ្វះខាតដោយបច្ច័យ ជាដើម កាលវិនាសដោយការមិនប្រកបសេចក្តីព្យាយាម រមែងវិនាសយឺត ។