អដ្ឋកថាសីលមយញ្ញាណនិទ្ទេស

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងសីលមយញ្ញាណនិទ្ទេសដូចតទៅ បទថា បញ្ច គឺការកំណត់ចំនួន ។ បទថា សីលានិ ជាការសម្តែងធម៌ ដែលកំណត់ ។ បទថា បរិយន្តបរិសុទ្ធិសីលំ ជាពាក្យសម្តែងសីល ៥ ដោយសរុប ។ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបទថា បរិយន្តបរិសុទ្ធិ ជាដើមដូចតទៅ សេចក្តី បរិសុទ្ធ ឈ្មោះថា បរិយន្ត ព្រោះភាពបរិសុទ្ធមានទីបំផុត គឺមានកំណត់ ដោយការរាប់ ដូចសំពត់ ហៅថា ខៀវ ព្រោះមានពណ៌ខៀវ ម្យ៉ាងទៀត កាលដល់សីលរបស់ឧបសម្បន្នហើយ ឈ្មោះថា មានទីបំផុត ព្រោះអត្ថថា មានទីបំផុត គឺអវសាន ព្រោះជាសភាវៈដល់ទីបំផុតនៃសីលរបស់អនុបសម្បន្ន ។ ម្យ៉ាងទៀត កាលគួរពោលថា សបរិយន្តា គប្បីជ្រាបថា លោក លុប ស អក្ខរៈចេញ ដូចលុប ឧ អក្ខរៈ ក្នុងបទនេះថា ទកំ ទកាសយា បវិសន្តិ ពួកសត្វទឹកចូលទៅក្នុងទឹកវិញ ដូច្នេះ ។ សេចក្តីបរិសុទ្ធ ឈ្មោះថា បារិសុទ្ធិ ទីបំផុតនោះផង សេចក្តីបរិសុទ្ធផង ឈ្មោះថា បរិយន្តបារិសុទ្ធិ សីល ពោល គឺបរិយន្តបារិសុទ្ធិ ឈ្មោះថា បរិយន្តបារិសុទ្ធិសីល ។ ដោយផ្ទុយគ្នាជាមួយនឹងការពោលហើយ សេចក្តីបរិសុទ្ធមិនមានទីបំផុត ឈ្មោះថា អបរិយន្ត ។ ឈ្មោះថា អបរិយន្ត ព្រោះទីបំផុតនៃសេចក្តីបរិសុទ្ធ នោះមិនមានខ្លះ ទីបំផុតនៃសេចក្តីបរិសុទ្ធនោះចម្រើនហើយខ្លះ ។ សុត្តន្តបិដក ខុទ្ទកនិកាយ បដិសម្ភិទាមគ្គ ៥៥២ ឈ្មោះថា បរិបុណ្ណ ដោយអត្ថថា មិនខ្វះ ជាបទដ្ឋាននៃអរិយមគ្គ ព្រោះ មិនដាច់ ចាប់ផ្តើមអំពីសមាទាន ព្រោះសូម្បីដាច់ក៏ធ្វើឲ្យជាប់វិញបាន និង ព្រោះវៀរចាកមន្ទិល សូម្បីត្រឹមតែចិត្តុប្បាទ និងព្រោះបរិសុទ្ធ ដូចកែវមណី ដែលបរិសុទ្ធ និងដូចមាសដែលដុសខាត់យ៉ាងល្អ ដូច្នោះ ។