ឧទយព្វយញ្ញាណនិទ្ទេស

[ ១០៣-១០៦ ] ឥឡូវនេះ ព្រះយោគាវចរដែលដល់នូវត្រើយនៃសម្មសនញ្ញាណដែលពោលហើយតាមលំដាប់ ដោយការបំពេញភាវនាឲ្យមាំទាំដោយ ន័យផ្សេងៗ ហើយតាំងនៅ ពិចារណាឃើញសង្ខារទាំងឡាយពួកណា ដោយជា របស់មិនទៀងជាដើម ក្នុងពាក្យជាដើមថា ជាតំ រូបំ ក្នុងនិទ្ទេសនៃឧទយព្វយានុបស្សនាញាណដែលព្រះសារីបុត្តពោល ដើម្បីកំណត់សង្ខារទាំងឡាយ នោះដោយការកើតឡើង និងការសូន្យទៅ ហើយពិចារណាឃើញដោយភាពជា របស់មិនទៀងជាដើម រូបកើតហើយដោយបច្ច័យទាំងឡាយតាមសមគួរដល់ ខ្លួនដោយអំណាចការបន្ត ។ និព្វត្តិលក្ខណៈ គឺការកើត ការកើតឡើង អាការកើត ថ្មីនៃរូប ដែលកើតហើយនោះ ឈ្មោះថា ឧទយ ។ វិបរិណាមលក្ខណៈ គឺការអស់ទៅ ការរលត់ទៅ ឈ្មោះថា វ័យ ។ ការពិចារណារឿយៗ ឈ្មោះ ថា អនុបស្សនា អធិប្បាយថា ឧទយព្វយានុបស្សនាញាណ ។ សូម្បីក្នុង វេទនាជាដើមក៏មានន័យនេះដូចគ្នា ។