បរិយាទានដ្ឋបតិដ្ឋាបកដ្ឋនិទ្ទេស

គប្បីជ្រាបវិនិច្ផ័យក្នុងបរិយាទានដ្ឋនិទ្ទេស ដូចតទៅនេះថា បទថា បរិយាទិយតិ បានដល់ រមែងឲ្យអស់ទៅ ។ គប្បីជ្រាបវិនិច្ផ័យក្នុងបតិដ្ឋាបកដ្ឋនិទ្ទេស ដូចតទៅនេះថា បទថា សទ្ធោ សទ្ធ្រិន្ទិយំ អធិមោក្ខេ បតិដ្ឋាបេតិ បានដល់ ដែលដល់ ព្រមដោយសទ្ធា បង្អោនចិត្តជឿថា សង្ខារទាំងពួងមិនទៀង ជាទុក្ខ ជាអនត្តា រមែងឲ្យសទ្ធ្រិន្ទិយតាំងនៅក្នុងការបង្អោនចិត្តជឿ ។ ដោយបទនេះ លោក សម្តែងសេចក្តីវិសេសនៃការអប់រំឥន្ទ្រិយ ដោយសេចក្តីវិសេសនៃបុគ្គល ។ បទថា សទ្ធស្ស សទ្ធ្រិន្ទិយំ អធិមោក្ខេ បតិដ្ឋាបេតិ បានដល់ សទ្ធិន្ទ្រិយរបស់បុគ្គលអ្នកដល់ព្រមដោយសទ្ធា រមែងញ៉ាំងសទ្ធានោះ ឲ្យតាំង នៅ ។ ម្យ៉ាងទៀត រមែងញ៉ាំងបុគ្គលអ្នកបង្អោនចិត្តជឿ ឲ្យតាំងនៅក្នុងការបង្អោន ចិត្តជឿ ។ ដោយបទនេះ លោកសម្តែងសេចក្តីវិសេសរបស់បុគ្គល ដោយសេចក្តីវិសេសនៃការអប់រំឥន្ទ្រិយ ។ គប្បីជ្រាបការប្រកបក្នុងបទដ៏សេសយាងនេះថា កាលផ្គងចិត្តទុក រមែង ឲ្យវរិយ្រិន្ទិយតាំងនៅក្នុងការផ្គង កាលតាំងសតិទុក រមែងឲ្យសតិន្ទ្រិយតាំង នៅក្នុងការប្រាកដ កាលតាំងចិត្តទុកមាំ រមែងឲ្យសមាធ្រិន្ទិយតាំងនៅក្នុងភាព មិនរាយមាយ កាលឃើញថាមិនទៀង ជាទុក្ខ ជាអនត្តា រមែងឲ្យបញ្ញ្រិន្ទិយ តាំងនៅក្នុងការឃើញ ។ បទថា យោគាវចរោ មានវិគ្គហៈថា ឈ្មោះថា យោគាវចរោ