ឥ្រន្ទិយសមោធាន

ឥន្ទ្រិយសមោធាន ឥឡូវនេះ ព្រះសារីបុត្តត្ថេរបំណងនឹងសម្តែងដល់ការប្រជុំ ឥន្ទ្រិយរបស់អ្នកចម្រើនសមាធិ និងរបស់អ្នកចម្រើនវិបស្សនា ដើម្បីចង្អុល បង្ញាញប្រភេទនៃភាពជាអ្នកឈ្លាស ក្នុងការតាំងទុកជាលំដាប់ដំបូងមុន ទើប ពោលពាក្យថា បុថុជ្ជនោ សមាធឹ ភាវេន្តោ ដូច្នេះជាដើម ។ ក្នុងបទទាំងនោះ បទថា បុថុជ្ជនោ សមាធឹ ភាវេន្តោ បានដល់ បុថុជ្ជនចម្រើនសមាធិដែលជាចំណែកនៃការត្រាស់ដឹង ។ ចំណែកសមាធិខាង លោកុត្តរៈ រមែងមានដល់ព្រះសេក្ខៈនិងដល់អ្នកប្រាសចាករាគៈ ។ [ ១៦៨-១៧១ ] បទថា អាវជ្ជិតត្តា បានដល់ ព្រោះបង្អោននឹកដល់ កសិណនិមិត្តជាដើម មានពាក្យអធិប្បាយថា ព្រោះធ្វើបរិកម្មមានកសិណជាដើម ហើយធ្វើនិមិត្តក្នុងបរិកម្មនោះ ។ បទថា អារម្មណូបដ្ឋានកុសលោ បានដល់ ជាអ្នកឈ្លាសក្នុងការតម្កល់ទុកនូវនិមិត្ត ដែលឲ្យកើតនោះឯង ។ បទថា សមថនិមិត្តូបដ្ឋានកុសលោ បានដល់ កាលបើចិត្តរាយមាយដោយ ភាពជាអ្នកផ្តើមសេចក្តីព្យាយាមខ្លាំងពេកជាដើម ជាអ្នកឈ្លាសក្នុងការតម្កល់ ទុកនូវនិមិត្ត ដែលធ្វើចិត្តឲ្យស្ងប់ដោយអំណាចនៃការចម្រើនបស្សទ្ធិសម្ពោជ្ឈង្គៈ សមាធិសម្ពោជ្ឈង្គ និងឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ។ បទថា បគ្គហនិមិត្តូបដ្ឋានកុសលោ បានដល់ កាលបើចិត្តរួញរា ដោយភាពជាអ្នកមានសេចក្តីព្យាយាមធូរថយពេកជាដើម ជាអ្នកឈ្លាសក្នុង ការតម្កល់ទុកនូវនិមិត្ត ដែលផ្គងចិត្តដោយអំណាចនៃការចម្រើនធម្មវិចយសម្ពោជ្ឈង្គ វរិយសម្ពោជ្ឈង្គៈ និងបីតិសម្ពោជ្ឈង្គ ។