អដ្ឋកថា សុញ្ញកថា

ឥឡូវនេះ ជាការពណ៌នាសេចក្តី តាមលំដាប់ដែលមិនធ្លាប់ ពណ៌នាក្នុងសុញ្ញតាកថា ដែលមានព្រះសូត្រជាបទនាំ មានលោកុត្តរសុញ្ញតា ជាទីបំផុត ដែលព្រះសារីបុត្តត្ថេរពោលហើយ បន្ទាប់អំពីពលកថា ដែល មានលោកុត្តរពលៈជាទីបំផុត ។ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងព្រះសូត្រដូចតទៅនេះថា បទថា អថ ចុះក្នុងអត្ថកាន់យកនៃពាក្យ ។ ដោយបទនោះ លោកធ្វើការកាន់យកនៃ ពាក្យថា អាយស្មា ជាដើម ។ បទថា ខោ ជានិបាត ចុះក្នុងអត្ថនៃបទ បូរណ ( ធ្វើបទឲ្យពេញ ) ។ បទថា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ ជាតតិយាវិភត្តិ ចុះក្នុងអត្ថនៃសត្តមីវិភត្តិ ។ ព្រោះហេតុនោះគប្បីឃើញអត្ថ ក្នុងបទនេះយ៉ាងនេះថា ព្រះមានព្រះភាគគង់ក្នុងទីណា ក៏ចូលទៅគាល់ក្នុង ទីនោះ ។ ម្យ៉ាងទៀត គប្បីឃើញអត្ថក្នុងបទនេះ យ៉ាងនេះថា ព្រះមានព្រះភាគដែលទេវតា និងមនុស្សគប្បីចូលទៅគាល់ដោយហេតុណា ចូលទៅ គាល់ហើយដោយហេតុនោះ ។ ព្រះមានព្រះភាគ ដែលទេវតានិងមនុស្ស គប្បីចូលទៅគាល់ ដោយហេតុដូចម្តេច គប្បីចូលទៅដោយបំណងនិង សម្រេចគុណវិសេស មានប្រការផ្សងៗ ដូចដើមឈើធំមានផ្លែជានិច្ចដែល ពួកបក្សីទាំងឡាយ គប្បីចូលទៅដោយបំណងនឹងស៊ីផ្លែឈើ មានរសឆ្ងាញ់ ដូច្នោះ ។ គប្បីឃើញអត្ថក្នុងបទនេះយាងនេះថា ចូលទៅរកហើយដោយ ហេតុនោះ ។ បទថា ឧបសង្កមិ លោកអធិប្បាយថា ចូលទៅហើយ ។ បទថា ឧបសង្កមិត្វា ជាពាក្យសម្តែង ដល់ទីបំផុតនៃការចូលគាល់ ។ ម្យ៉ាងទៀត មានអធិប្បាយថា ទៅហើយយ៉ាងនេះ ទៅកាន់ទីជិតជាងនោះ ពោលគឺជិតព្រះមានព្រះភាគ ។ បទថា អភិវាទេត្វា បានដល់ ថ្វាយបង្គំ ដោយបញ្ចង្គប្រតិស្ឋាន ។