អដ្ឋកថាអានន្ទត្ថេរាបទាន

អបទានរបស់ព្រះអានន្ទត្ថេរ មានពាក្យថា អារាមទ្វារានិ ក្ខម្ម ដូច្នេះជាដើម ។ ព្រះថេរៈនេះ ក៏ជាអ្នកមានអធិការបានធ្វើហើយ ក្នុងព្រះពុទ្ធអង្គមុន សន្សំបុណ្យទាំងឡាយ ដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វាន ក្នុងភពនោះៗ ក្នុង សាសនានៃព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមបទុមុត្តរៈ កើតជាប្អូនប្រុសមាតាដទៃជាមួយនឹង ព្រះសាស្តា ក្នុងនគរហង្សវតី ។ កុលបុត្តនោះបានឈ្មោះថា សុមនៈ ។ ព្រះបិតារបស់សុមនៈនោះ ជាព្រះរាជាព្រះនាមនន្ទៈ ព្រះបាទនន្ទៈនោះ កាល សុមនកុមារជាឱរសរបស់ព្រះអង្គចម្រើនវ័យហើយ បានប្រទាននគរឲ្យគ្រប់គ្រង ក្នុងទីឆ្ងាយអំពីនគរហង្សវតី ១២០ យោជន៍ ។ សុមនកុមារនោះ មក គាល់ព្រះសាស្តា និងព្រះបិតាម្តងម្កាល កាលនោះ ព្រះរាជាទ្រង់ទំនុកបម្រុង ព្រះសាស្តា និងភិក្ខុសង្ឃ ប្រមាណមួយសែនអង្គ ដោយគោរព ដោយព្រះអង្គ ឯង មិនព្រមឲ្យអ្នកដទៃទំនុកបម្រុង ។ សម័យនោះ បច្ចន្តជនបទបះបោរ ព្រះរាជកុមារមិនក្រាបទូលព្រះរាជា ឲ្យជ្រាបថា បច្ចន្តជនបទបះបោរ ទ្រង់យាងទៅបង្រ្កាបឯង ព្រះរាជាបានស្តាប់ ដូច្នោះ ទ្រង់ត្រេកអរត្រាស់ថា នែបុត្ត បិតាឲ្យពរដល់បុត្ត ចូរបុត្តទទួលយក ។ ព្រះរាជកុមារក្រាបទូលថា ទូលបង្គំប្រាថ្នាទំនុកបម្រុងព្រះសាស្តា និងភិក្ខុសង្ឃ ធ្វើជីវិតមិនឲ្យឥតអំពើ ព្រះរាជាត្រាស់ថា រឿងនោះធ្វើមិនបាន ចូរសូមរបស់ ដទៃចុះ ព្រះរាជកុមារក្រាបទូលថា បពិត្រសម្មតិទេព ធម្មតាក្សត្រទាំងឡាយ មិនមានព្រះតម្រាស់បែកជា ២ សូមទ្រង់ប្រទានការទំនុកបម្រុងព្រះសាស្តានោះ ដល់ទូលបង្គំចុះ ទូលបង្គំមិនត្រូវការរបស់ដទៃ ។ ព្រះរាជាត្រាស់ថា បើព្រះសាស្តា ទ្រង់អនុញ្ញាត ក៏ស្មើគ្នានឹងព្រះរាជទានពរនោះ ។ ព្រះរាជកុមារនោះ ក៏ យាងទៅកាន់វិហារ ដោ