អដ្ឋកថា បរិវាសិកក្ខន្ធកវណ្ណនា

វិនិច្ឆ័យក្នុងបារិវាសិកក្ខន្ធកៈនេះ គប្បីជ្រាបដូច្នេះ បទថា បរិវាសិកា បានដល់ ភិក្ខុដែលនៅបរិវាស ។ ក្នុងបទថា បរិវាសិកា នោះ បរិវាសមាន ៤ យ៉ាង គឺអប្បដិច្ឆន្នបរិវាស ១ បដិច្ឆន្នបរិវាស ១ សុទ្ធន្តបរិវាស ១ សមោធានបរិវាស ១ បណ្តាបរិវាស ៤ យ៉ាងនោះ តិត្ថិយបរិវាសដែលព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ទុក ក្នុងមហាខន្ធកៈយ៉ាងនេះថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ប្រសិនបើបុគ្គលឯណាទៀត ធ្លាប់ជាតិរ្ថិយហើយ ប្រាថ្នាបព្វជ្ជា ប្រាថ្នាឧបសម្បទាក្នុងធម៌វិន័យនេះ សង្ឃ ត្រូវឲ្យបរិវាសដល់បុគ្គលនោះកំណត់ត្រឹម៤ ខែ ដូច្នេះ ឈ្មោះថា អប្បដិច្ឆន្នបរិវាស ពាក្យណាដែលគប្បីពោលក្នុងអប្បដិច្ឆន្នបរិវាសនោះ ពាក្យនោះ ខ្ញុំ បានពោលទុកល្អហើយ ។ តែអប្បដិច្ឆន្នបរិវាសនេះ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ មិនបំណងក្នុងបារិវាសិកក្ខន្ធកៈនេះទេ ។ បរិវាស ៣ យ៉ាងដ៏សេស សង្ឃ គប្បីឲ្យដល់ភិក្ខុដែលត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស ហើយបិទបាំងទុក ។ ពាក្យ ណាដែលគប្បីពោលក្នុងបរិវាស ៣ យ៉ាងនោះ ពាក្យនោះខ្ញុំនឹងពណ៌នាក្នុង សមុច្ចយក្ខន្ធកៈ ។ ឯបរិវាស ៣ យ៉ាងនេះ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់បំណងក្នុង បារិវាសិកក្ខន្ធកៈនេះ ។ ព្រោះហេតុនោះ ភិក្ខុដែលនៅបរិវាសណាមួយ ក្នុង បរិវាស ៣ នេះ គប្បីជ្រាបថា បារិវាសិកភិក្ខុ ។ ពីរបទថា បកតត្តានំ ភិក្ខូនំ បានដល់ បកតត្តភិក្ខុ ដ៏សេស ដោយហោចសូម្បីភិក្ខុដែលគួរដល់មូលាយបដិកស្សនាជាដើម វៀរ បារិវាសិកភិក្ខុខ្ចីជាងចេញ ។ ពីរបទថា អភិវាទនំ បច្ចុដ្ឋានំ សេចក្តីថា បកតត្តភិក្ខុទាំងនោះធ្វើការគោរព មានអភិវាទជាដើមណា បារិវាសិកភិក្ខុទាំងឡាយ រមែងត្រេកអរ គឺរមែងទទួលការគោរពនោះ អធិប្បាយថា មិនហាម ។