អដ្ឋកថាអាយាតទាយកត្ថេរាបទាន

អបទានរបស់ព្រះអាយាតទាយកត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា និព្វុតេ លោកនាថម្ហិ ដូច្នេះ ។ ព្រះថេរៈអង្គនេះ ក៏មានអធិការបានធ្វើមកហើយ ក្នុងព្រះពុទ្ធអង្គមុនៗ សន្សំបុណ្យទាំងឡាយដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វាន ក្នុងភពនោះៗ ក្នុង កាលដែលព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមសិខីបរិនិព្វានហើយ កើតក្នុងផ្ទះមានត្រកូល មួយកន្លែង ជ្រះថ្លាក្នុងព្រះសាសនា បានជួលជាងឲ្យសាងនូវរោងឆាន់វែង គួរជាទីត្រេកអរក្រៃលែង និមន្តភិក្ខុសង្ឃឲ្យឆាន់អាហារដ៏ប្រណីត ថ្វាយ មហាទានហើយ មានចិត្តឲ្យជ្រះថ្លា ។ កុលបុត្តនោះ បំពេញបុណ្យដរាប ដល់អស់អាយុ អន្ទោលទៅក្នុងទេវតា និងមនុស្សទាំងឡាយនោះឯង សោយ សម្បត្តិទាំងពីរ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទកាលនេះ កើតក្នុងផ្ទះមានត្រកូល បាននូវសទ្ធា បួសហើយ ព្យាយាមចម្រើនវិបស្សនា មិនយូរបុន្មាន ក៏បានសម្រេចអរហត្ត លោកប្រាកដឈ្មោះថា អាយាគទាយកត្ថេរ តាមបុណ្យដែលបានធ្វើមកក្នុង កាលមុន ។ ព្រះថេរៈសម្រេចអរហត្ត ដោយអំណាចបុញ្ញសម្ភារដែលលោកបំពេញ មកយ៉ាងនេះហើយ រពឫកដល់កុសលកម្មដែលធ្វើក្នុងកាលមុន កើតនូវ សោមនស្ស កាលប្រកាសអបទានដែលប្រព្រឹត្តមកក្នុងកាលមុន ទើបពោល ពាក្យថា និព្វុតេ លោកនាថម្ហិ ដូច្នេះជាដើម ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា និព្វុតេ សេចក្តីថា កាលព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមសិខី ជាបុគ្គលប្រសើរ គឺ ឧត្តមក្នុងរវាងម្ចាស់លទ្ធិ គឺអ្នកដទៃដែលពោលថា ខ្ញុំជាព្រះពុទ្ធ ទ្រង់បរិនិព្វានហើយ ។ បទថា ហដ្ឋោ ហត្ថេន ចិត្តេន សេចក្តីថា ខ្ញុំត្រេកអរ មានចិត្តរីករាយ ព្រោះមានចិត្តសម្បយុត្តដោយសោមនស្ស បានថ្វាយបង្គំ គឺ នមស្ការព្រះស្តូបដ៏ឧត្តម គឺព្រះចេតិយដ៏ប្រសើរ ។