អដ្ឋកថាសោណកោដិយវេស្សត្ថេរាបទាន

អបទានរបស់ព្រះកោដិយវេស្សត្ថេរមានអាយុ មានពាក្យផ្តើម ថា អនោមទស្សិស្ស មុនិនោ ដូច្នេះ ។ ព្រះថេរៈអង្គនេះ ជាអ្នកមានអធិការធ្វើមកហើយ ក្នុងព្រះពុទ្ធអង្គមុនៗ សន្សំបុណ្យទាំងឡាយ ដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វាន ក្នុងភពនោះៗ ក្នុង កាលនៃព្រះពុទ្ធព្រះនាមអនោមទស្សី កើតក្នុងផ្ទះ មានត្រកូលមួយកន្លែង ចម្រើនវ័យហើយ ដល់ព្រមដោយបុត្ត និងភរិយា សម្បូរដោយសម្បត្តិ បានសាងទីចង្រ្កមដ៏ស្អាត ដើម្បីឲ្យព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ចង្រ្កម បូកលាប ដោយបាយ-អ ធ្វើឲ្យរាបស្មើ ឆ្លុះស្រមោលដូចផ្ទៃកញ្ចក់ រៀបចំប្រទីប ធូប ក្រអូប និងផ្កាជាដើម វេរថ្វាយដល់ព្រះមានព្រះភាគ បូជាភិក្ខុសង្ឃ មាន ព្រះពុទ្ធជាប្រធាន ដោយអាហារដ៏ប្រណីត ។ កុលបុត្តនោះ បំពេញបុណ្យ ដរាបដល់អស់ជីវិត ដោយអាការយ៉ាងនេះ ចុតិចាកអត្តភាពនោះហើយ កើតក្នុងទេវលោក ។ កុលបុត្តនោះ សោយទិព្វសម្បត្តិដោយន័យដែល ពោលហើយ តាមព្រះបាលីក្នុងអបទាននោះ ជាអ្នកខ្វល់ខ្វាយដើម្បីកើតក្នុង រាជត្រកូលរបស់ព្រះបាទឱក្កាករាជ ក្នុងរវាងភព ព្រោះហេតុនោះ រឿងទាំងអស់ នោះ គប្បីជ្រាបតាមគន្លងដែលពោលក្នុងព្រះបាលី ។ ក្នុងភពចុង ក្រោយ លោកកើតក្នុងកោលិយរាជវង្ស ចម្រើនវ័យហើយ ប្រាកដឈ្មោះថា កោដិកណ្ណៈ ឬឈ្មោះថា កុដិកណ្ណៈ ព្រោះទ្រទ្រង់នូវគ្រឿងប្រដាប់ត្រចៀក ដែលមានតម្លៃប្រមាណ ១ កោដ្បិ ។ កុលបុត្តនោះ ជ្រះថ្លាក្នុងព្រះមាន ព្រះភាគ ស្តាប់ធម៌ហើយមានសទ្ធា បួសហើយ ចម្រើនវិបស្សនា មិនយូរ បុន្មាន ក៏បានសម្រេចអរហត្ត ។ លោកបានជាព្រះអរហន្តហើយ រពឫកដល់បុព្វកម្មរបស់ខ្លួន កើតនូវ សោមនស្ស កាលប្រកាសអបទានដែលប្រព្រឹត្តមកក្នុងកាលមុន ទើបពោល ពាក្យថា អនោមទស្សិស្ស មុនិនោ ដូច្នេះជាដើម ។