សបរិវារាសនត្ថេរាបទានទី ៦

ខ្ញុំដើរទៅកាន់ទីសៅហ្មង ដែលគេគ្របដោយផ្កាមល្លិកា ទាំងឡាយ ហើយបានថ្វាយចង្ហាន់បិណ្ឌបាត ដល់ព្រះពុទ្ធព្រះនាម បទុមុត្តរៈ ។ ព្រះសម្ពុទ្ធអគ្គនាយកក្នុងលោក ទ្រង់មានសន្តាន ត្រង់ មានព្រះហបឫទ័យខ្ជាប់ខ្ជួន ទ្រង់គង់លើអាសនៈនោះ ហើយ សម្តែងសរសើរ នូវចង្ហាន់បិណ្ឌបាតថា ពូជសូម្បីបន្តិច ដែលគេសាបព្រោះហើយ ក្នុងស្រែដ៏ល្អ ទាំងភ្លៀង ក៏បង្ញូរទ-ទឹកដោយស្រួល ផលរមែងញ៉ាំងអ្នកម្ចាស់ ស្រែឲ្យត្រេកអរ យ៉ាងណាមិញ ។ ចង្ហាន់បិណ្ឌបាតនេះ ដែល អ្នកតម្កល់ទុកហើយ ក្នុងបុញ្ញក្ខេត្តដ៏ល្អ ផលនឹងធ្វើអ្នកឲ្យត្រេកអរ ក្នុងភពដែលអ្នកកើត ក៏យ៉ាងនោះដែរ ។ លុះព្រះសម្ពុទ្ធ ព្រះនាមបទុមុត្តរៈ បានត្រាស់នូវពាក្យនេះ ហើយ ទ្រង់ទទួលចង្ហាន់បិណ្ឌបាត បែរព្រះភក្ត្រឆ្ពោះទៅកាន់ ឧត្តរទិស ទ្រង់ចៀសចេញទៅ ។ ខ្ញុំសង្រួមល្អក្នុងបាតិមោក្ខផង ក្នុងឥន្ទ្រិយទាំង ៥ ផង ប្រកបរឿយៗ នូវវិវេក ជាអ្នកមិនមានអាសវៈ គឺកិលេសជាគ្រឿងត្រាំក្នុងចិត្ត ។ បដិសម្ភិទា ៤ វិមោក្ខ និងអភិញ្ញា ៦ នេះ ខ្ញុំ បានធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់ហើយ ទាំង សាសនារបស់ព្រះពុទ្ធ ខ្ញុំក៏បានប្រតិបត្តិហើយ ។ បានឮថា ព្រះសបរិវាសនត្ថេរមានអាយុ បានសម្តែងនូវ គាថាទាំងនេះ ដោយប្រការដូច្នេះ ។