អដ្ឋកថាសីវលិត្ថេរាបទាន

គប្បីជ្រាបពាក្យអធិប្បាយក្នុងអបទានទី ៣ ដូចតទៅនេះថា អបទានរបស់ព្រះសីវលត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា បទុមុត្តរោ នាម ជិនោ ដូច្នេះ ។ ព្រះថេរៈអង្គនេះ ជាអ្នកមានអធិការបានធ្វើទុកហើយក្នុងព្រះពុទ្ធអង្គមុនៗ សន្សំបុណ្យទាំងឡាយដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វានទុកក្នុងភពនោះៗ ក្នុង កាលនៃព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមថាបទុមុត្តរៈ កើតក្នុងផ្ទះមានត្រកូល បាន ទៅកាន់ព្រះវិហារ ដោយន័យដូចបានពោលហើយខាងដើម ឈរខាងចុងបរិស័ទ ស្តាប់ធម៌ បានឃើញភិក្ខុមួយរូបដែលព្រះសាស្តា ទ្រង់ស្ថាបនាទុកក្នុង តំណែងឯតទគ្គៈជាងពួកភិក្ខុអ្នកមានលាភ ទើបគិតថា ក្នុងអនាគតកាល អាត្មាអញ គួរដូចជាភិក្ខុរូបនេះ ទើបនិមន្តព្រះទសពលថ្វាយមហាទានដល់ភិក្ខុសង្ឃ មានព្រះពុទ្ធជាប្រធានអស់ ៧ ថ្ងៃ ហើយតាំងសេចក្តីប្រាថ្នាទុកថា បពិត្រ ព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ដោយកល្យាណកម្មដែលសន្សំនេះ ខ្ញុំព្រះអង្គមិនបានប្រាថ្នា នូវសម្បត្តិដទៃណាឡើយ តែក្នុងអនាគតកាល ក្នុងសាសនារបស់ព្រះពុទ្ធអង្គណា នីមួយ ខ្ញុំព្រះអង្គគប្បីជាកំពូលជាងពួកភិក្ខុអ្នកមានលាភដូចភិក្ខុដែលទ្រង់ ស្ថាបនាទុកក្នុងតំណែងឯតទគ្គៈនោះចុះ ។ ព្រះសាស្តា ទ្រង់ឃើញថា សេចក្តីប្រាថ្នារបស់កុលបុត្តនោះ មិនមាន អន្តរាយ ទើបទ្រង់ព្យាករថា ការប្រាថ្នារបស់អ្នកនឹងសម្រេចក្នុងសម្នាក់របស់ ព្រះគោតមសម្ពុទ្ធ ក្នុងអនាគតកាល ហើយយាងចៀសចេញទៅ ។ កុលបុត្ត នោះ ធ្វើកុសលទុកដរាបដល់អស់ជីវិត សោយសម្បត្តិទាំង ២ ក្នុងទេវតានិ ងមនុស្សទាំងឡាយ ក្នុងកាលនៃព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមថាវិបស្សី កុលបុត្ត នេះកើតក្នុងស្រុកមួយ ដែលមិនឆ្ងាយអំពីពន្ធុមតីនគរ ។ ក្នុងសម័យនោះ អ្នកពន្ធុមតីនគរ បានយល់ព្រមជាមួយព្រះរាជា ហើយបានថ្វា