ឧប្បលទាយិកាថេរិយាបទានទី ៣

ក្នុងនគរអរុណវតី មានក្សត្រមួយព្រះអង្គ ព្រះនាមអរុណៈ ខ្ញុំ ជាអគ្គមហេសីរបស់ស្តេចនោះ ខ្ញុំបានញ៉ាំងជនពួកខ្លះឲ្យបម្រើ ។ ក្នុងកាល នោះ ខ្ញុំអង្គុយក្នុងទីស្ងាត់ហើយ ត្រិះរិះយ៉ាងនេះថា បើអាត្មាអញមិនបានធ្វើ កុសលដែលគប្បីកាន់យកទៅបានទេ អាត្មាអញនឹងទៅកាន់នរក មានសេចក្តី ក្តៅក្រហាយធំ ខ្លោចផ្សា មានសភាពឃោរឃៅ អាក្រក់ក្រៃលែងដោយពិត សេចក្តីសង្ស័យរបស់អាត្មាអញក្នុងរឿងនេះគ្មានទេ ។ លុះខ្ញុំគិតយ៉ាងនេះហើយក៏ ញ៉ាំងចិត្តឲ្យរីករាយ ចូលទៅគាល់ព្រះរាជា ហើយក្រាប បង្គំទូលនូវពាក្យ នេះថា បពិត្រព្រះសម្មតិទេព យើងខ្ញុំជាស្រី យើងខ្ញុំមិនមែនជាប្រុស បពិត្រ ព្រះមហាក្សត្រ សូមព្រះអង្គព្រះរាជទានសមណៈ ១ រូប ដល់ខ្ញុំម្ចាស់ ៗ នឹងញ៉ាំងសមណៈនោះឲ្យឆាន់ ។ គ្រានោះឯង ព្រះរាជាបាន ទ្រង់ប្រទាន សមណៈ មានឥន្ទ្រិយអប់រំហើយដល់ខ្ញុំ ទាំងខ្ញុំបានកាន់យកបាត្ររបស់សមណៈ នោះ ហើយញ៉ាំងបាត្រឲ្យពេញដោយបាយដ៏ឧត្តម ។ លុះដាក់បាយដ៏ឧត្តម ព្រមទាំងគ្រឿងអប់និងគ្រឿងលាបហើយ ក៏មានចិត្តត្រេកអរ បានយកសំពត់ ផ្ទាំងធំគ្របបាត្រហើយនាំយកទៅប្រគេន ។ ដោយកុសលកម្មដែលខ្ញុំធ្វើល្អ នោះផង ដោយការតម្កល់នូវចេតនានោះផង លុះខ្ញុំលះបង់រាងកាយជារបស់ មនុស្សហើយ ក៏បានទៅកើតក្នុងឋានតាវត្តិង្ស ។ ខ្ញុំបានធ្វើជាមហេសីនៃស្តេច ទេវតា ១ ពាន់ដង បានធ្វើជាមហេសីនៃស្តេចចក្រពត្តិ ១ ពាន់ដង ។ ខ្ញុំបាន ធ្វើជាមហេសីនៃស្តេចប្រទេសរាជដ៏ធំទូលាយ រាប់ជាតិមិនអស់ ឯបុណ្យដទៃ ច្រើន មានប្រការផ្សេងៗ ផលនៃបុណ្យនោះ ច្រើនលើសនោះទៅទៀត ។