អដ្ឋកថារុរុមិគរាជចរិយា

រុរុមិគរាជចរិយា គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងរុរុមិគរាជចរិយាទី ៦ ដូចតទៅនេះ បទថា សុតត្តកនកសន្និភោ សេចក្តីថា ស្តេចម្រឹគឈ្មោះរុរុនេះ ប្រាសចាក ពណ៌ខ្មៅ បរិសុទ្ធពេញខ្លួន យ៉ាងណា មាសដែលគេដាក់ចូលក្នុងភ្លើង ហើយដុត ក៏ចែងចាំងយ៉ាងនោះ ។ បទថា មិគរាជា រុរុ នាម សេចក្តីថា ដោយការសម្រេចនៃជាតិ គឺដោយឈ្មោះ ជាសត្វឈ្មោះរុរុ ដោយជាតិ ជាស្តេចម្រឹគ អធិប្បាយថា ជាសត្វឈ្មោះរុរុ និងជាស្តេចនៃពួកម្រឹគ ។ បទថា បរមសីលសមាហិតោ សេចក្តីថា តាំងមាំនៅក្នុងសីលដ៏ឧត្តម គប្បី ជ្រាបអត្ថក្នុងបទនេះយ៉ាងនេះថា សីលបរិសុទ្ធ និងមានចិត្តតាំងមាំ ឬមាន ចិត្តតាំងមាំដោយប្រពៃក្នុងសីលដ៏បរិសុទ្ធ ។ ក្នុងកាលនោះ ព្រះពោធិសត្វកើតក្នុងកំណើតម្រឹគ ឈ្មោះរុរុ ពណ៌នៃ រាងកាយរបស់ម្រឹគនោះ ក្រហមដូចមាសដែលគេដុត ហើយខាត់យ៉ាងល្អ ជើងទាំង ៤ ដូចលាបដោយល័ក្ត កន្ទុយដូចកន្ទុយចាមរី ស្នែងមានពណ៌ដូច កម្រងប្រាក់ ភ្នែកដូចដុំកែវមណីដែលខាត់ល្អហើយ មាត់ដូចកូនឃ្លីស្បែកស្រោប ដោយសំពត់កម្ពលពណ៌ក្រហម ដែលគេយកទៅដាក់តម្កល់ ។ ម្រឹគនោះលះ នូវការច្រឡូកច្រឡំដោយពួកគណៈ បំណងនឹងនៅស្ងប់ស្ងាត់ ទើបលះបង់ បរិវារនៅម្នាក់ឯងក្នុងព្រៃធំ ដែលដេសដាសដោយផ្ការីកស្គុសស្គាយ លាយឡំ ដោយដើមសាលព្រឹក្ស ដែលគួរជាទីត្រេកអរក្បែរស្ទឹងគង្គា ដូចព្រះមាន ព្រះភាគត្រាស់ថា កាលនោះ ប្រទេសដែលគួរឲ្យត្រេកអរ គួរឲ្យរីករាយ ជា ប្រទេសស្ងាត់សូន្យ មិនមានមនុស្ស នៅជិតច្រាំងទន្លេគង្គា គួរជាទី រីករាយនៃចិត្ត តថាគតបានចូលទៅនៅក្នុងទីនោះ ដូច្នេះ ។ ក្នុងបទទាំងនោះ បទថា រម្មេ បទេសេ សេចក្តីថា ក្នុងអរញ្ញបទេសគួរ ជាទីត្រេកអរ ព្រោះប្រកបដោយភូមិភាគពណ៌សដោយខ្សាច់ ដូចគ្នានឹ