អដ្ឋកថាសោមនស្សចរិយា

សោមនស្សចរិយា គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងសោមនស្សចរិយាទី ២ ដូចតទៅ បទថា ឥន្ទបត្ថេ បុរុត្តមេ បានដល់ ក្នុងនគរដ៏ប្រសើរ មានឈ្មោះយ៉ាងនេះ ។ បទថា កាមិតោ សេចក្តីថា ជាបុគ្គលដែលព្រះជនក ព្រះជននីប្រាថ្នា ក្នុង កាលយូរយ៉ាងនេះថា ធ្វើម្តេចហ្ន៎ បុត្រគប្បីកើតម្នាក់ ។ បទថា ទយិតោ បានដល់ ជាទីស្រឡាញ់ ។ បទថា សោមនស្សោតិ វិស្សុតោ បានដល់ មានឈ្មោះប្រាកដយ៉ាងនេះថា សោមនស្ស ។ បទថា សីលវា សេចក្តីថា ប្រកបដោយសីល គឺកុសលកម្មបថ ១០ និងសីល គឺអាចារៈ ។ បទថា គុណសម្បន្នោ សេចក្តីថា ចូលដល់ ឬ បរិបូណ៌ដោយគុណ មានសទ្ធា និងពហុសច្ចៈជាដើម ។ បទថា កល្យាណបដិភាណវា សេចក្តីថា ប្រកបដោយបដិភាណ ពោល គឺភាពជាអ្នកឈ្លាស ក្នុងឧបាយដែលញ៉ាំងកិច្ចដែលគួរធ្វើនោះៗ ឲ្យសម្រេច ។ បទថា វុឌ្ឍាបចាយី សេចក្តីថា មានប្រក្រតីឱនលំទោនចំពោះបុគ្គលដែលចម្រើនដោយ ជាតិយ៉ាងនេះ គឺមាតា បិតា ត្រកូលរាមច្បង និងចំពោះបុគ្គលដែលចម្រើន ដោយគុណ មានសីលជាដើម ។ បទថា ហិរីមា បានដល់ ប្រកបដោយហិរិ មានការខ្មាសបាបជាលក្ខណៈ ។ បទថា សង្គហេសុ ច កោវិទោ សេចក្តីថា ឈ្លាសក្នុងការសង្គ្រោះសត្វទាំងឡាយតាមសមគួរ ដោយសង្គហវត្ថុ ៤ មាន ទាន គឺការឲ្យ បិយវាចា គឺការនិយាយពាក្យគួរជាទីស្រឡាញ់ អត្ថចរិយា គឺប្រព្រឹត្តវត្ថុដែលជាប្រយោជន៍ សមានត្តតា គឺមានខ្លួនស្មើ មិនប្រកាន់ខ្លួន ។ គប្បីជ្រាបការភ្ជាប់សេចក្តីថា ក្នុងកាលតថាគតប្រាកដឈ្មោះថា សោមនស្ស ជាឱរសរបស់ព្រះបាទកុរុ ព្រះនាមថា រេណុ បែបនេះ ។ បទថា តស្ស រញ្ញោ បតិករោ សេចក្តីថា ជាទីប្រោសប្រាណ គឺជាទីពេញព្រះហបឫទ័យ ព្រោះព្រះបាទកុរុ ចូលទៅបម្រើជានិច្ច ។