អាសវគោច្ឆកៈ

អាសវគោច្ឆកៈ គប្បីជ្រាបវិគ្គហៈក្នុងអាសវគោច្ឆកៈដូចតទៅ ធម៌ដែលឈ្មោះថា អាសវា ព្រោះអត្ថថា ហូរទៅ អធិប្បាយថា អាសវៈទាំងនោះ រមែងហូរទៅ គឺរមែងប្រព្រឹត្តទៅតាមផ្លូវភ្នែកខ្លះ ។ បេ ។ តាមផ្លូវចិត្តខ្លះ ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ធម៌ដែលឈ្មោះថា អាសវា ព្រោះអត្ថថា កាលពោលដោយធម៌ រមែងហូរទៅដល់គោត្រភូ ពោលដោយភូមិ ( ឱកាស ) រមែងហូរទៅដល់ភវគ្គព្រហ្ម អធិប្បាយថា ធ្វើធម៌ទាំងនេះ និងភូមិនោះ ក្នុងខាងក្នុងប្រព្រឹត្តទៅ ។ ព្រោះថា អា អក្ខរៈនេះ មានអត្ថថា ធ្វើទុក ខាងក្នុង ដែលឈ្មោះថា អាសវា ព្រោះដូចជាគ្រឿងត្រាំ មានគ្រឿងស្រវឹង ជាដើម ដោយអត្ថថា ត្រាំទុកយូរ ។ ពិតហើយ គ្រឿងត្រាំដែលត្រាំទុក យូរ មានគ្រឿងស្រវឹងជាដើម លោកហៅថា អាសវៈ ។ ឈ្មោះថា អាសវៈ ព្រោះអត្ថថា ត្រាំទុកយូរ អាសវៈទាំងនោះ ក៏សមគួរជាយ៉ាងនោះ ។ សម ដូចព្រះតម្រាស់ ( ក្នុងអង្គុត្តរនិកាយ ទសកនិបាត ) ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទីបំផុតខាងដើមរបស់អវិជ្ជាមិនប្រាកដទេ អវិជ្ជាមិនមានក្នុងកាលមុន អំពីកាលនេះ ដូច្នេះជាដើម ។ មួយទៀត ឈ្មោះថា អាសវៈ ព្រោះអត្ថថា ហូរទៅកាន់សំសារទុក្ខដ៏យូរអង្វែង គឺញ៉ាំងសង្សារទុក្ខឲ្យកើត ធម៌ពួកដទៃ ក្រៅអំពីអាសវៈនោះ ឈ្មោះថា នោ អាសវា ។ ធម៌ដែលឈ្មោះថា សាសវា ព្រោះមានអាសវៈ ព្រមទាំងធ្វើខ្លួនឲ្យជាអារម្មណ៍ប្រព្រឹត្តទៅ ។ ឈ្មោះថា អនាសវា ព្រោះអត្ថថា អាសវៈរបស់ធម៌ទាំងនោះដែលកំពុងប្រព្រឹត្ត ទៅយ៉ាងនេះមិនមាន ។ គប្បីជ្រាបពាក្យដ៏សេស ដោយន័យដែលពោលមកហើយ ក្នុងហេតុគោច្ឆកៈនោះឯង ។ ចំណែកសេចក្តីដែលប្លែកគ្នា មានដូចតទៅ នេះ ក្នុងហេតុគោច្ឆកៈនោះ ទុកៈចុងក្រោយថា ន ហេតូ ខោ បន ធម្មា សហេតុកាបិ អហេតុកាបិ នេះ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស