អធិប្បាយ សព្វសង្គាហិកវារ

វារៈពោលអំពីការសម្តែងកម្មជាហេតុកើតឡើង និងប្រមាណនៃអាយុក្នុងគតិ ទាំងឡាយ ។ វារៈទី ៧ ទ្រង់ត្រាស់ អភិញ្ញេយ្យាទិវារ គឺវារៈពោលដោយធម៌ដែល គប្បីដឹងក្រៃលែងជាដើម ។ វារៈទី ៨ ទ្រង់ត្រាស់ សារម្មណានារម្មណវារ គឺវារៈពោលដោយសារ ម្មណធម៌ និងអនារម្មណធម៌ជាដើម ។ វារៈទី ៩ ទ្រង់ត្រាស់ ទស្សនវារ ព្រោះសង្គ្រាះធម៌ មានខន្ធជាដើម នោះដោយអំណាចនៃទិដ្ឋៈ និងសុតៈជាដើម ។ វារៈទី ១០ ទ្រង់ត្រាស់ ទស្សនវារ ព្រោះសង្គ្រោះធម៌ទាំងនោះដោយ អំណាចនៃមាតិកា មានកុសលត្តិកៈជាដើម ។ អធិប្បាយ សព្វសង្គាហិកវារ [ ៣០៧-៣២០ ] បណ្ឌិតគប្បីជ្រាបអត្ថក្នុងវារៈទី ១ ឈ្មោះថា សព្វសង្គាហិកវារ មុនដោយព្រះបាលី ដែលព្រះមានព្រះភាគទ្រង់បានកំណត់ ដោយវារៈទាំង ១០ យ៉ាងនេះ គឺព្រះមានព្រះភាគ កាលទ្រង់សម្តែងកម្លាំង នៃព្រះញាណរបស់ព្រះអង្គថា កាលត្រូវសួរថា តាំងអំពីអវីចីនរក រហូតដល់ ភវគ្គព្រហ្ម ក្នុងរវាងនេះ ខន្ធមានប៉ុន្មាន អ្នកដទៃអាចមិនពោលថា ខន្ធ មាន ១ ។ បេ ។ ឬថា ខន្ធមាន ៤ ឬថា ខន្ធមាន ៦ ហើយពោលថា ខន្ធ មាន ៥ រមែងមិនមាន ទើបត្រាស់ពាក្យវិសជ្ជនាដែលសមគួរដល់សំនួរថា បញ្ចក្ខន្ធា ដូច្នេះ ។ បណ្ឌិតរមែងហៅពាក្យវិសជ្ជនា តាមពាក្យសួរថា