ធម្មីកថា

( ក្រៅអំពីនេះទៅទៀត ) ។ ពួកភិក្ខុក្រាបបង្គំទូលសេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះព្រះមាន ព្រះភាគ ។ បេ ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុមិនត្រូវប្រព្រឹត្ត អនាចារផ្សេងៗ ទេ ភិក្ខុណាប្រព្រឹត្ត វិន័យធរគប្បីឲ្យភិក្ខុនោះធ្វើតាមធម៌ ។ សម័យនោះឯង កាលព្រះឧរុវេលកស្សបមានអាយុចូលមក បួសហើយ ក៏មានគ្រឿងលោហៈ គ្រឿងឈើ គ្រឿងដី ជាច្រើនកើតឡើង ដល់សង្ឃ ។ ពួកភិក្ខុគិតយ៉ាងនេះថា គ្រឿងលោហៈ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ អនុញ្ញាតហើយ ឬមិនទាន់អនុញ្ញាតទេ គ្រឿងឈើ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ អនុញ្ញាតហើយ ឬមិនទាន់អនុញ្ញាតទេ គ្រឿងដី ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់អនុញ្ញាត ហើយ ឬមិនទាន់អនុញ្ញាតទេ ។ ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបបង្គំទូលសេចក្តីនុ៎ះចំពោះ ព្រះមានព្រះភាគ ។ ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ធ្វើ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ តថាគត អនុញ្ញាតគ្រឿងលោហៈទាំងពួង វៀរលែងតែលោហៈដែលជាគ្រឿងសម្រាប់ ប្រហារ អនុញ្ញាតគ្រែទាំងពួង វៀរលែងតែអាសនៈកន្លងហួសប្រមាណដែល ហៅថាអាសន្ទិ អនុញ្ញាតគ្រឿងឈើទាំងពួង វៀរលែងតែបាត្រឈើ និង ទ្រនាប់ជើងឈើ អនុញ្ញាតគ្រឿងដីទាំងពួង វៀរលែងតែគ្រឿងជូតជើងដែល គេធ្វើជាពកឲ្យស្រួចៗ ឡើងមានអាការដូចពកគ្រាប់ផ្លែឈូកនិងកុដិធ្វើដោយ ដីសុទ្ធ ( ដូចកុដិធនិយភិក្ខុ ) ។ ខុទ្ទកវត្ថុក្ខន្ធកៈ ជាគម្រប់ ៥ ចប់ ឧទ្ទាន គឺបញ្ជីរឿងនៃខុទ្ទកវត្ថុក្ខន្ធកៈនោះដូច្នេះ រឿងភិក្ខុងូតទឹកត្រដុសកាយនឹងដើមឈើ នឹងសសរ នឹង ជញ្ជាំង ទាំងងូតទឹកក្នុងទីមិនសមគួរ ងូតទឹកដុសខ្លួនដោយឈើដែលគេធ្វើជា ដៃគន្ធព្វ ងូតទឹកដុសដោយលម្ហិតថ្មឈ្មោះកុរុវិន្ទកសុត្តិ ងូតទឹកត្រដុសគ្នាទៅវិញ ទៅមក ងូតទឹកដោយឈើមានសណ្ឋានដូចជើងកន្ថោរ ១ រឿងភិក្ខ