បញ្ចសតិកក្ខន្ធកៈទី ១១

ក្នុងខន្ធកៈនេះមានរឿង ២៣ ចប់ ឧទ្ទាននៃបញ្ចសតិកក្ខន្ធកៈនោះគឺ រឿងកាលព្រះសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់បរិនិព្វានទៅហើយ ព្រះថេរៈ ឈ្មោះកស្សប ជាអ្នកគ្រប់គ្រង រក្សាព្រះសទ្ធម្ម ហៅពួកភិក្ខុ មកថា យើងដើរតាមផ្លូវឆ្ងាយពីស្រុកបាវា បានឮពាក្យ សុភទ្ទភិក្ខុសម្តែងហើយ យើងនឹងសង្គាយនានូវព្រះសទ្ធម្មតំណ ទៅមុខ ធម៌ជាអកុសលនឹងរុងរឿងឡើង ១ រឿងព្រះមហាកស្សប ជ្រើសរើសព្រះអរហន្ត ៤៩៩ អង្គ និងព្រះអានន្ទមួយផង ១ រឿងព្រះកស្សប គង់នៅទៀបគុហាដ៏ឧត្តម ធ្វើសង្គាយនានូវធម៌ និងវិន័យ ១ រឿងព្រះកស្សបសួរព្រះវិន័យនឹងព្រះឧបាលិ ១ រឿងព្រះកស្សបសួរព្រះសូត្រនឹងព្រះអានន្ទជាបណ្ឌិត ១ រឿងពួក ជិនសាវ័កធ្វើសង្គាយនាបិដកទាំងបី ១ ។ រឿងព្រះអានន្ទទូលព្រះ ថេរៈទាំងឡាយថា កាលព្រះមានព្រះភាគជិតចូលព្រះបរិនិព្វាន ទ្រង់មានបន្ទូលថា បើសង្ឃប្រាថ្នានឹងដកសិក្ខាបទ ក៏ គប្បី ដកសិក្ខាបទតូចៗ ដោយលំដាប់ផ្សេងៗបាន ១ រឿងព្រះកស្សប បានសូត្រប្រកាសប្រាប់សង្ឃថា ត្រូវឲ្យភិក្ខុប្រព្រឹត្តតាម សិក្ខាបទដែលគួរដល់ពុទ្ធប្បញ្ញត្តិ ១ ។ រឿងព្រះថេរៈទាំងឡាយ បន្ទោសព្រះអានន្ទថា មិនទូលសួរព្រះមានព្រះភាគក្នុងសិក្ខាបទ តូចៗ ដោយលំដាប់នោះ ១ រឿងព្រះថេរៈទាំងឡាយបន្ទោស ព្រះអានន្ទថា ជាន់សំពត់វស្សិកសាដករបស់ព្រះមានព្រះភាគ ហើយដេរ ១ រឿងព្រះថេរៈទាំងឡាយបន្ទោសព្រះអានន្ទថា ឲ្យ មាតុគ្រាមថ្វាយបង្គំសរីរៈព្រះមានព្រះភាគមុនគេ ១ រឿងព្រះថេរៈ ទាំងឡាយបន្ទោសព្រះអានន្ទថា មិនអារាធនាព្រះមានព្រះភាគឲ្យ គង់នៅអស់អាយុកប រឿងព្រះថេរៈទាំងឡាយបន្ទោសព្រះអានន្ទ ថា សូមបព្វជ្ជាដល់មាតុគ្រាម ១ រឿងព្រះអានន្ទទទួលថា អំពើអាក្រក់របស់ខ្ញុំគ្មានទេ ខ្ញុំទទួលដោយសេចក្តី