អដ្ឋកថាឆក្កនិទ្ទេស

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងឆក្កនិទ្ទេសដូចតទៅនេះ បទថា តត្រ បានដល់ បណ្តាបុគ្គលទាំង ៦ ពួកនោះ ។ បទថា សម្មាសម្ពុទ្ធោ តេន ទដ្ឋព្វោ សេចក្តីថា បុគ្គលនោះ បណ្ឌិតគប្បីឃើញថា ជាព្រះសព្វញ្ញូពុទ្ធ ដោយព្រះសព្វញ្ញុតញ្ញាណនោះ ដែលទ្រង់ឲ្យកើតឡើង ដោយព្រះអង្គឯង មិនមានបុគ្គលណាមួយជាអាចារ្យ ។ ក្នុងបទថា បច្ចេកសម្ពុទ្ធោ តេន ជាដើម បណ្ឌិតគប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បុគ្គលនោះ បណ្ឌិតគប្បីឃើញថា ជាព្រះបច្ចេកសម្ពុទ្ធ ដោយបច្ចេកសម្ពោធិញ្ញាណនោះ ។ បុគ្គលទាំងនោះ បណ្ឌិតគប្បីឃើញថា ជាអគ្គសាវ័ក គឺព្រះសារីបុត្ត និងព្រះមោគ្គល្លាន ដោយសាវកបារមីញាណនោះ ។ បុគ្គល ទាំងនោះ បណ្ឌិតគប្បីឃើញថា ជាព្រះអរហន្តទាំងឡាយដ៏សេសដោយការធ្វើ នូវទីបំផុតនៃទុក្ខនោះ ។ បុគ្គលនោះ បណ្ឌិតគប្បីឃើញថា ជាព្រះ អនាគាមី ព្រោះមិនមកកាន់លោកនេះទៀត ។ បុគ្គលទាំងនោះ បណ្ឌិតគប្បី ឃើញថា ជាព្រះសោតាបន្ន និងព្រះសកទាគាមី ព្រោះការមកកាន់លោក នេះនោះឯង ។