អដ្ឋកថារូបមគ្គោតិកថា

ឥឡូវនេះ នឹងពណ៌នាអំពីរូបជាមគ្គដូចតទៅក្នុង រឿងនោះ ជនទាំងឡាយណា មានលទ្ធិ ដូចលទ្ធិរបស់និកាយ មហិសាសកៈ និកាយសមិតិយៈ និងនិកាយមហាសង្ឃិកៈទាំងឡាយថា សម្មាវាចា សម្មាកម្មន្តៈ សម្មាអាជីវៈ ជារូប ដូច្នេះ ពាក្យសួររបស់សកវាទី ថា មគ្គសមង្គិស្ស សំដៅដល់ជនទាំងនោះ ។ ពាក្យឆ្លើយទទួល ជាពាក្យ របស់បរវាទី ។ លំដាប់នោះ ទើបសកវាទីពោលពាក្យថា សារម្មណោ ជាដើម ដើម្បីចោទសួរបរវាទីនោះថា បើសម្មាវាចាជាដើម តាមលទ្ធិរបស់ អ្នក ជារូប មិនជាវិរតិសោត មគ្គមានសម្មាទិដ្ឋិជាដើម ជាសភាវៈដែល មានអារម្មណ៍ជាដើម យ៉ាងណា រូបនោះ ក៏គប្បីជាយ៉ាងនោះ ដូច្នេះ ។ ក្នុង បញ្ញានោះ គប្បីជ្រាបពាក្យបដិសេធ និងពាក្យឆ្លើយទទួល ដោយសមគួរ ដោយអំណាចនៃលទ្ធិរបស់បរវាទី ។ ពាក្យដ៏សេសក្នុងទីនេះ មានអត្ថងាយ យល់ហើយ ។