អភិធម្មបិដក សទ្ទវិបាកោតិកថា

សំឡេង ជាវិបាកឬ ។ អើ ។ សំឡេងគួរដល់ការទទួលសុខ គួរដល់ការទទួលទុក្ខ គួរដល់ការទទួលអទុក្ខមសុខ ប្រកបដោយសុខវេទនា ប្រកបដោយទុក្ខវេទនា ប្រកបដោយអទុក្ខមសុខវេទនា ប្រកបដោយផស្សៈ ប្រកបដោយវេទនា ប្រកបដោយសញ្ញា ប្រកបដោយចេតនា ប្រកបដោយ ចិត្ត ប្រកបដោយអារម្មណ៍ ការរំពឹង ការអើពើ ការពិចារណា ការធ្វើទុក ក្នុងចិត្ត ការគិត ការប្រាថ្នា ការតាំងចិត្តទុក មានដល់សំឡេងនោះដែរឬ ។ អ្នកមិនគួរពោលយ៉ាងនេះទេ ។ បេ ។ ក្រែងសំឡេង មិនគួរដល់ការទទួលសុខ មិនគួរដល់ការទទួលទុក្ខ ។ បេ ។ មិនមានអារម្មណ៍ ការរំពឹង ។ បេ ។ ការតាំងចិត្ត ទុក មិនមានដល់សំឡេងនោះទេឬ ។ អើ ។ ប្រសិនបើ សំឡេងមិនគួរ ដល់ការទទួលសុខ ។ បេ ។ មិនមានអារម្មណ៍ទេ ការរំពឹង ។ បេ ។ ការតាំងចិត្ត ទុក មិនមានដល់សំឡេងនោះទេ ម្នាលអ្នកដ៏ចម្រើន អ្នកមិនគួរពោលថា សំឡេង ជាវិបាកទេ ។ ផស្សៈ ជាវិបាក ចុះផស្សៈ គួរដល់ការទទួលសុខ ។ បេ ។ ប្រកបដោយអារម្មណ៍ ការរំពឹង ។ បេ ។ ការតាំងចិត្តទុក មានដល់ផស្សៈនោះ ដែរឬ ។ អើ ។ សំឡេង ជាវិបាក ចុះសំឡេងគួរដល់ការទទួលសុខ ។ បេ ។ ប្រកបដោយអារម្មណ៍ ការរំពឹង ។ បេ ។ ការតាំងចិត្តទុក មានដល់សំឡេង នោះដែរឬ ។ អ្នកមិនគួរពោលយ៉ាងនេះទេ ។ បេ ។ សំឡេង ជាវិបាក ចុះសំឡេងមិនគួរដល់ការទទួលសុខ ។ បេ ។ មិនមានអារម្មណ៍ ការរំពឹង ។ បេ ។ ការតាំងចិត្តទុក មិនមានដល់សំឡេងនោះ ផស្សៈ ជាវិបាក ចុះផស្សៈមិនគួរដល់ការទទួលសុខ មិនគួរ ដល់ការទទួលទុក្ខ ។ បេ ។ មិនមានអារម្មណ៍ ការរំពឹង ។ បេ ។ ការតាំងចិត្ត ទុក មិនមានដល់ផស្សៈនោះទេឬ ។