អភិធម្មបិដក អនន្តរាបយុត្តកថា

បុគ្គលប្រកបក្នុងកម្ម ដែលឲ្យផលជាលំដាប់ ( គឺអនន្តរិយកម្ម ) ហើយគប្បីឈានចុះកាន់សម្មត្តនិយាមដែរឬ ។ អើ ។ បុគ្គលគប្បី ឈានចុះកាន់សភាវៈទាំងពីរ គឺមិច្ឆត្តនិយាម ១ សម្មត្តនិយាម ១ ឬ ។ អ្នក មិនគួរពោលយ៉ាងនេះទេ ។ បេ ។ បុគ្គល ប្រកបក្នុងកម្មដែលឲ្យផលជាលំដាប់ គប្បីឈានចុះកាន់សម្មត្តនិយាមដែរឬ ។ អើ ។ ក្រែងកម្មនោះ បុគ្គលនោះ ប្រកបហើយ សេចក្តីក្តៅក្រហាយ បុគ្គលនោះចូលទៅជិត តម្កល់ទុកហើយ សេចក្តីស្តាយក្រោយ បុគ្គលនោះ ឲ្យកើតហើយឬ ។ អើ ។ ប្រសិនបើ កម្ម នោះ បុគ្គលនោះប្រកបហើយ សេចក្តីក្តៅក្រហាយ បុគ្គលនោះ តម្កល់ទុក ហើយ សេចក្តីស្តាយក្រោយ បុគ្គលនោះឲ្យកើតហើយ ម្នាលអ្នកដ៏ចម្រើន អ្នកមិនគួរពោលថា បុគ្គលប្រកបក្នុងកម្មដែលឲ្យផលជាលំដាប់ គប្បីឈាន ចុះកាន់សម្មត្តនិយាមទេ ។ បុគ្គលប្រកបក្នុងកម្ម ដែលឲ្យផលជាលំដាប់ មិនគួរឈាន ចុះកាន់សម្មត្តនិយាមទេឬ ។ អើ ។ បុគ្គលនោះផ្តាច់បង់ជីវិតមាតា ផ្តាច់បង់ ជីវិតបិតា ផ្តាច់បង់ជីវិតព្រះអរហន្ត មានចិត្តប្រទូស្ត ញ៉ាំងលោហិតព្រះតថាគត ឲ្យពុរពោរឡើង និងបំបែកសង្ឃដែរឬ ។ អ្នកមិនគួរពោលយ៉ាងនេះ ទេ ។ បេ ។ បុគ្គលប្រកបក្នុងកម្ម ដែលឲ្យផលជាលំដាប់ ហើយប្រមូលមក នូវកម្មនោះ បន្ទោបង់នូវសេចក្តីក្តៅក្រហាយ កម្ចាត់បង់នូវសេចក្តីស្តាយ ក្រោយ មិនគួរឈានចុះកាន់សម្មត្តនិយាមទេឬ ។ អើ ។ ( បុគ្គលនោះ ) ផ្តាច់បង់ជីវិតមាតា ផ្តាច់បង់ជីវិតបិតា ។ បេ ។ និងបំបែកសង្ឃឬ។ អ្នកមិនគួរ ពោលយ៉ាងនេះទេ ។ បេ ។ បុគ្គលប្រកបក្នុងកម្មដែលឲ្យផលជាលំដាប់ ហើយ ប្រមូលមកនូវកម្មនោះ បន្ទោបង់នូវសេចក្តីក្តៅក្រហាយ កម្ចាត់បង់នូវសេចក្តី ស្តាយក្រោយ មិនគួរឈានចុះកាន់សម្មត្តនិយាមទេឬ ។