អដ្ឋកថាអត្ថិអរហតោបុញ្ញ្ខបចយោតិកថា

ឥឡូវនេះ នឹងពណ៌នាការសន្សំបុណ្យរបស់ព្រះអរហន្តតទៅក្នុង រឿងនោះ ជនទាំងឡាយណា មានលទ្ធិ ដូចលទ្ធិរបស់និកាយ អន្ធកៈទាំងឡាយថា ការសន្សំបុណ្យរបស់ព្រះអរហន្តមាន ព្រោះអាស្រ័យកម្ម មានការឲ្យទាន និងការថ្វាយបង្គំព្រះចេតិយជាដើមរបស់ព្រះអរហន្ត ពាក្យសួររបស់សកវាទី សំដៅដល់ជនទាំងនោះ ។ ពាក្យឆ្លើយទទួល ជា ពាក្យរបស់បរវាទី ។ លំដាប់នោះ សកវាទីដើម្បីចោទសួរបរវាទីនោះថា ឈ្មោះថា ព្រះអរហន្តជាអ្នកលះបុណ្យ និងបាបបានហើយ បើព្រះអរហន្ត គប្បីធ្វើបុណ្យសោត ក៏គប្បីធ្វើបាបបាន ដូច្នេះ ទើបពោលពាក្យថា អបុញ្ញូបចយោ បរវាទីកាលមិនឃើញការធ្វើបាណាតិបាតជាដើម ក៏ឆ្លើយបដិសេធ ។ ក្នុងបទថា បុញ្ញាភិសង្ខារំ ជាដើម បរវាទីឆ្លើយបដិសេធ ដោយគិតថា កម្មដែលជាហេតុនាំទៅកាន់ភពរបស់ព្រះអរហន្ត មិនមាន ។ ក្នុងបទថា ទានំ ទទេយ្យ ជាដើម សកវាទីឆ្លើយទទួល ព្រោះការប្រព្រឹត្តទៅនៃទានជាដើមរបស់ព្រះអរហន្ត មានដោយកិរិយាចិត្ត តែ បរវាទីមិនកាន់យកចិត្ត ទើបឲ្យលទ្ធិរបស់ខ្លួន តាំងនៅដោយការសម្តែង ត្រឹមតែការប្រព្រឹត្តទៅនៃការធ្វើ ។ ទោះជាយ៉ាងនោះ លទ្ធិនោះ ក៏តាំងនៅ មិនបាន ព្រោះតាំងទុកដោយអយោនិសោមនសិការ ដោយប្រការដូច្នេះ ។ អដ្ឋកថាអត្ថិអរហតោបុញ្ញូបចយោតិកថា ចប់