អភិធម្មបិដក ន វត្តព្វំ សង្ឃស្ស ទិន្ថំ មហប្ផលន្តិកថា

ន វត្តព្វំ សង្ឃស្ស ទិន្នំ មហប្ផលន្តិកថា បុគ្គលមិនគួរនិយាយថា ទានដែលបុគ្គលឲ្យដល់សង្ឃ ជា ទានមានផលច្រើនទេឬ ។ អើ ។ ក្រែងព្រះសង្ឃ ជាអាហុនេយ្យបុគ្គល បាហុនេយ្យបុគ្គល ទក្ខិណេយ្យបុគ្គល អញ្ជលិករណីយបុគ្គល ជាបុញ្ញក្ខេត្ត ដ៏ប្រសើររបស់សត្វលោកដែរឬ ។ អើ ។ ប្រសិនបើ ព្រះសង្ឃ ជា អាហុនេយ្យបុគ្គល បាហុនេយ្យបុគ្គល ។ បេ ។ ជាបុញ្ញក្ខេត្តដ៏ប្រសើររបស់ សត្វលោកមែន ម្នាលអ្នកដ៏ចម្រើន ព្រោះហេតុនោះ អ្នកគួរពោលថា ទាន ដែលបុគ្គលឲ្យដល់សង្ឃ ជាទានមានផលច្រើនមែន ។ បុគ្គលមិនគួរនិយាយថា ទានដែលបុគ្គលឲ្យដល់សង្ឃ ជា ទានមានផលច្រើនទេឬ ។ អើ ។ ក្រែងព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់ថា បុរស ៤ គូ ឬបុរសបុគ្គល ៨ រូប ជាទក្ខិណេយ្យបុគ្គលឬ ។ អើ ។ ប្រសិនបើ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់ថា បុរស ៤ គូ ឬបុរសបុគ្គល ៨ រូប ជាទក្ខិណេយ្យបុគ្គលមែន ម្នាលអ្នកដ៏ចម្រើន ព្រោះហេតុនោះ អ្នកគួរពោលថា ទានដែលបុគ្គលឲ្យដល់សង្ឃ ជាទានមានផលច្រើនមែន ។ បុគ្គលមិនគួរនិយាយថា ទានដែលបុគ្គលឲ្យដល់សង្ឃ ជា ទានមានផលច្រើនទេឬ ។ អើ ។ ក្រែងព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាល នាងគោតមី នាងចូរឲ្យទានចំពោះសង្ឃចុះ កាលបើនាងឲ្យទានចំពោះសង្ឃ ហើយ តថាគតឯងក្តី សង្ឃក្តី ក៏ឈ្មោះថានាងបានបូជាហើយ ពាក្យដូច្នេះ មានក្នុងព្រះសូត្រឬ ។ អើ ។ ព្រោះហេតុនោះ ទានដែលបុគ្គលឲ្យដល់សង្ឃ ជាទានមានផលច្រើនមែន ។ បុគ្គលមិនគួរនិយាយថា ទានដែលបុគ្គលឲ្យដល់សង្ឃ ជា ទានមានផលច្រើនទេឬ ។ អើ ។ ក្រែងព្រះឥន្ទជាធំជាងទេវតា បានក្រាបបង្គំ ទូលព្រះមានព្រះភាគថា បុណ្យឲ្យផលក្នុងបច្ចុប្បន្ន ដែលពួកសត្វ គឺមនុស្សអ្នកប្រាថ្នា នូវបុណ្យ កាលបូជាធ្វើ គេឲ្យទានចំពោះបុគ្គលព