អដ្ឋកថាអសញ្ចិច្ចកថា

ឥឡូវនេះ នឹងពណ៌នាអំពីបុគ្គលមិនក្លែងដូចតទៅក្នុង រឿងនោះ ជនទាំងឡាយណា មានលទ្ធិ ដូចលទ្ធិរបស់និកាយ ឧត្តរាបថកៈទាំងឡាយថា ឈ្មោះថា អនន្តរិយវត្ថុ ជារបស់ធ្ងន់ ជាភារៈ ព្រោះហេតុនោះ កាលបុគ្គលណា ប្រព្រឹត្តខុស សូម្បីមិនតាំងចិត្តក្នុងវត្ថុទាំងឡាយ នោះ ក៏ជាអនន្តរិយកម្ម ដូច្នេះ ពាក្យសួររបស់សកវាទីថា អសញ្ចិច្ច ជាដើម សំដៅដល់ជនទាំងនោះ ។ ពាក្យឆ្លើយទទួល ដោយអំណាចនៃលទ្ធិ ជាពាក្យរបស់បរវាទី ។ លំដាប់នោះ ទើបសកវាទីពោលពាក្យថា អសញ្ចិច្ច បណំ ហន្តា ជាដើម ដើម្បីសួរបរវាទីនោះថា ព្រោះហេតុដែលឈ្មោះថា អនន្តរិយកម្ម ជាកម្មបថ បើបុគ្គលមិនតាំងចិត្ត ក៏គប្បីជាការបែកធ្លាយកម្ម បថបានសោត កម្មទាំងឡាយដ៏សេស មានបាណាតិបាតជាដើម ទោះបី មិនតាំងចិត្ត ក៏គប្បីមានបាន ។ បរវាទីឆ្លើយបដិសេធ ព្រោះការមិនមានក្នុង លទ្ធិបែបនោះ ។ ពាក្យដ៏សេស គប្បីជ្រាបតាមព្រះបាលី ។ ពាក្យសួរថា ន វត្តព្វំ មាតុឃាតកោ ជាពាក្យរបស់ បរវាទី ។ ពាក្យឆ្លើយទទួល សំដៅយកការសម្លាប់ ដោយមិនមានចេតនា ក្នុងកាលដែលធ្វើនូវការព្យាបាល រក្សារោគជាដើម ជាពាក្យរបស់សកវាទី ។ ក្នុងបញ្ញាថា ននុ មាតា ជីវិតា វោរោបិតា ពាក្យឆ្លើយទទួល សំដៅយក ការផ្តាច់ជីវិត ដោយមិនមានចេតនា ជាពាក្យរបស់សកវាទីនោះឯង ។ បរវាទី មិនកាន់យកពាក្យអធិប្បាយយ៉ាងនេះ ទើបតាំងលទ្ធិថា ហញ្ចិ តែក៏តាំងលទ្ធិ នោះមិនបានឡើយ ព្រោះតាំងទុកដោយមិនមែនឧបាយ ។ សូម្បីបិតុឃាត ជាដើម ក៏មានន័យនេះឯង ។ ពាក្យសួររបស់សកវាទីថា សង្ឃភេទោ អនន្តរិកោ សំដៅយកបុគ្គល មានការសម្គាល់ថា ជាធម៌ ក្នុងការធ្វើសង្ឃភេទ ។ ពាក្យឆ្លើយទទួល ជា ពាក្យរបស់បរវាទី ព្រោះកាន់យកដោយមិនមែនឧបាយនូវព្រះបាលីថា បុគ្គល នោ