អដ្ឋកថាអព្យាកតកថា

ឥឡូវនេះ នឹងពណ៌នាអំពីអព្យាក្រឹតដូចតទៅក្នុង រឿងនោះ ជនទាំងឡាយណា មានលទ្ធិ ដូចលទ្ធិរបស់និកាយ ឧត្តរាបថកៈពួកខ្លះនោះឯងថា ចិត្តរបស់បុគ្គលដែលយល់សប្តិទាំងពួង ជា អព្យាកត ព្រោះព្រះបាលី ( វិនយបិដក តេរសកណ្ឌ ) ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចេតនានោះ មានមែន បុន្តែ ចេតនានោះ ជាអព្វោហារិកា ពាក្យសួរ របស់សកវាទី សំដៅដល់ជនទាំងនោះ ។ ពាក្យឆ្លើយទទួល ជាពាក្យរបស់ បរវាទី ។ ពាក្យដ៏សេសក្នុងទីនេះ គប្បីជ្រាបតាមព្រះបាលីនោះឯង ។ បទថា សុបិនគតស្ស ចិត្តំ អព្វោហារិកំ សកវាទី ពោល សំដៅដល់អាបត្តិ ។ ពិតហើយ អកុសលចិត្តរបស់អ្នកយល់សប្តិ ប្រព្រឹត្ត ទៅដោយអំណាចនៃបាណាតិបាតជាដើមក៏ពិត តែការប្រទូស្តសត្វ មិនមាន ព្រោះហេតុនេះ ទើបព្រះមានព្រះភាគ មិនអាចបញ្ញត្តិអាបត្តិ ក្នុងសេចក្តី នេះបាន ដោយហេតុនេះ ទើបចិត្តនោះ ជាអព្វោហារិកៈ មិនមែន អព្យាកត ដូច្នេះ ។