អភិធម្មបិដក មិស្សកវារុទ្ទេស

ចិត្តណា របស់បុគ្គលណា កាលកើតឡើង ជាចិត្តកន្លងនូវ ខណៈទាំងពួង ឈ្មោះថា មានកាលកន្លងហើយ ចិត្តនោះ របស់បុគ្គលនោះ កាលរលត់ ជាចិត្តកន្លងនូវខណៈទាំងពួង ឈ្មោះថា មានកាលកន្លងហើយ ឬក៏ចិត្តណា របស់បុគ្គលណា កាលរលត់ ជាចិត្តកន្លងនូវខណៈទាំងពួង ឈ្មោះថា មានកាលកន្លងហើយ ចិត្តនោះ របស់បុគ្គលនោះ កាលកើតឡើង ជាចិត្តកន្លងនូវខណៈទាំងពួង ឈ្មោះថា មានកាលកន្លងហើយ ។ ចិត្តណា របស់បុគ្គលណា កាលមិនកើតឡើង ជាចិត្តកន្លងនូវខណៈទាំងពួង ឈ្មោះ ថា មានកាលកន្លងហើយ ចិត្តនោះ របស់បុគ្គលនោះ កាលមិនរលត់ ជាចិត្ត កន្លងនូវខណៈទាំងពួង ឈ្មោះថា មានកាលកន្លងហើយ ឬក៏ចិត្តណា របស់បុគ្គលណា កាលមិនរលត់ ជាចិត្តកន្លងនូវខណៈទាំងពួង ឈ្មោះថា មានកាលកន្លងហើយ ចិត្តនោះ របស់បុគ្គលនោះ កាលមិនកើតឡើង ជាចិត្តក ន្លងនូវខណៈទាំងពួង ឈ្មោះថា មានកាលកន្លងហើយ ។ មិស្សកវារុទ្ទេស ចិត្តប្រកបដោយរាគៈ របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្ត ប្រាសចាករាគៈ របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តប្រកបដោយទោសៈ របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តប្រាសចាកទោសៈ របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តប្រកបដោយមោហៈ របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តប្រាសចាកមោហៈ របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តរួញរារបស់ បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តរាយមាយ របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តជាមហគ្គតៈ ( រូបាវចរ និងអរូបាវចរ ) របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តជាអមហគ្គតៈ ( លោកិយ និងលោកុត្តរ ) របស់បុគ្គលណា រមែង កើតឡើង ចិត្តជាសឧត្តរៈ ( លោកិយ ) របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តជាអនុត្តរៈ ( លោកុត្តរ ) របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តដែល តម្កល់មាំ របស់បុគ្គលណា រមែងកើតឡើង ចិត្តដែលមិនបានតម្កល់មាំ