អភិធម្មបិដក មគ្គារម្មណត្តិកសរណទុកៈ

មគ្គារម្មណត្តិកសរណទុកៈ មគ្គារម្មណធម៌ ( ធម៌មានមគ្គជាអារម្មណ៍ ) ជាអរណៈ អាស្រ័យនូវមគ្គារម្មណធម៌ ជាអរណៈ ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ ៣ ។ មគ្គហេតុកធម៌ ( ធម៌មានមគ្គជាហេតុ ) ជាអរណៈ អាស្រ័យនូវមគ្គហេតុកធម៌ជាអរណៈ ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ មាន វារៈ ៣ ។ មគ្គាធិបតិធម៌ ( ធម៌មានមគ្គជាអធិបតិ ) ជាអរណៈ អាស្រ័យ នូវមគ្គាធិបតិធម៌ ជាអរណៈ ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ ៥ ។ មគ្គារម្មណធម៌ ជាអរណៈ អាស្រ័យនូវមគ្គារម្មណធម៌ ជាអរណៈផង នូវមគ្គាធិបតិធម៌ ជាអរណៈផង ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ មាន វារៈ ៣ ។ មគ្គហេតុកធម៌ ជាអរណៈ អាស្រ័យនូវមគ្គហេតុកធម៌ ជា អរណៈផង នូវមគ្គាធិបតិធម៌ ជាអរណៈផង ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតប្បច្ច័យ មានវារៈ ៣ ។ ក្នុងហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ ១៧ ក្នុងអវិគតប្បច្ច័យ មាន វារៈ ១៧ ។ សហជាតវារៈក្តី សម្បយុត្តវារៈក្តី ដូចគ្នានឹងបដិច្ចវារៈដែរ ។ មគ្គារម្មណធម៌ ជាអរណៈ ជាបច្ច័យនៃមគ្គារម្មណធម៌ ជា អរណៈ ដោយហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ ៣ ។ មគ្គហេតុកធម៌ ជាអរណៈ ជាបច្ច័យ នៃមគ្គហេតុកធម៌ ជាអរណៈ ដោយហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ ៣ ។ មគ្គាធិបតិធម៌ ជាអរណៈ ជាបច្ច័យនៃមគ្គាធិបតិធម៌ ជាអរណៈ ដោយហេ-