អភិធម្មបិដក នកុសលត្តិកៈ កុសលត្តិកៈ ជាដើម

បដ្ឋាន សត្តរសមភាគ បច្ចនីយានុលោមប្បដ្ឋាន ធម៌ជាអកុសល អាស្រ័យនូវធម៌មិនមែនជាកុសល ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ គឺខន្ធ ៣ អាស្រ័យនូវខន្ធ ១ ជាអកុសល ខន្ធ ២ អាស្រ័យនូវខន្ធ ២ ។ ធម៌ជាអព្យាក្រឹត អាស្រ័យនូវធម៌ មិនមែនជា កុសល ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ គឺខន្ធ ៣ ក្តី ចិត្តសមុដ្ឋានរូបក្តី អាស្រ័យនូវខន្ធ ១ ជាវិបាកាព្យាក្រឹតផង ជាកិរិយាព្យាក្រឹតផង ។ ធម៌ជា អកុសលក្តី ជាអព្យាក្រឹតក្តី អាស្រ័យនូវធម៌មិនមែនជាកុសល ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ ៣ ។ ធម៌ជាកុសល អាស្រ័យនូវធម៌ មិនមែនជាអកុសល ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ ធម៌ជាអព្យាក្រឹត អាស្រ័យនូវធម៌មិនមែនជា អកុសល ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុបច្ច័យ ធម៌ជាកុសលក្តី ជាអព្យាក្រឹត ក្តី អាស្រ័យនូវធម៌ មិនមែនជាអកុសលទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ ៣ ។ ធម៌ជាអព្យាក្រឹត អាស្រ័យនូវធម៌មិនមែនជាអព្យាក្រឹត ទើប កើតឡើង ព្រោះហេតុបច្ច័យ ធម៌ជាកុសល អាស្រ័យនូវធម៌ មិនមែនជា អព្យាក្រឹត ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុបច្ច័យ ធម៌ជាអកុសល អាស្រ័យនូវ ធម៌មិនមែនជាអព្យាក្រឹត ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុបច្ច័យ ធម៌ជាកុសល ក្តី ជាអព្យាក្រឹតក្តី អាស្រ័យនូវធម៌ មិនមែនជាអព្យាក្រឹត ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ ធម៌ជាអកុសលក្តី ជាអព្យាក្រឹតក្តី អាស្រ័យនូវធម៌ មិន មែនជាអព្យាក្រឹត ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ ៥ ។ ធម៌ជាអកុសល អាស្រ័យនូវធម៌ មិនមែនជាកុសលផង មិន មែនជាអព្យាក្រឹតផង ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ ធម៌ជាអព្យាក្រឹត អាស្រ័យនូវធម៌ មិនមែនជាកុសលផង មិនមែនជាអព្យាក្រឹតផង ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុបច្ច័យ ធម៌ជាអកុសលក្តី ជាអព្យាក្រឹតក្តី អាស្រ័យ