បឋមមហាសង្គីតិកថា

ឈ្មោះថា បឋមមហាសង្គាយនា នេះបានឡើងកាន់ខ្ញុំព្រះលី ក្នុង វិនយបិដកហើយកពិតមែន តែគួរជ្រាបបឋមមហាសង្ពាយនា ក្នុងអដ្ឋកថានេះ ដើមីភាពជាអ្នកឈ្លាសក្នុងហេតុដែលមានមក ដូចតទៅ កាលព្រះដមានព្រះភាគ ជាលោកនាថ ទ្រងខ្ញុំបំពេញពុទ្ធកិច្ច ចាបខ្ញុំតាំង អំពីទ្រងខ្ញុំសម្តែងធម្មចក្រ រហូតដល់ខ្ញ្រុំេសសុភទ្ទបរិព្វាជក ហើយទ្រង់បរិនិព្វាន ដោយអនុទិសេសនិព្វានធាតុ វេលាទៀបភ្លឺ ក្នុងឋ្កៃវិសាខបុណ្ណមី នាចន្លោះដើមរាំងទាំងគូ ក្នុងសាលវ័នៀទ្យានរបស់ខ្ញុំមល្លក្សត្រ ត្រងខ្ញុំទីដែលជា ផ្លូវកោង ជិតនគរកុសិនារា ព្រះមហាកស្សប ជាសងត្ថេរនៃភិកុប្រមាណ ៧ សែនអង្គ ដែលប្រជុំគ្នាក្នុងឋ្កៃចែកព្រះបរមសារីរិកធាតុរបស់ខ្ញុំព្រះដមានព្រះភាគ មករឫកដល់ខ្ញុំក្យដែលសុភទ្ទវុឌ្ឍបព្វជិតលេ កាលព្រះមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំ បរិនិព្វានហើយបាន ៧ ឋ្កៃឋា ម្នាលអាវុសោទាំងឡាយ ណ្ហើយចុះ អ្នក ទាំងឡាយ កុំសោយសោក កុំខ្សឹកខ្សួលឡើយ ពួកយើងនឹង៉នរួចស្រឡះ ហើយ ចាកព្រះមហាសមណ់នោះ ព្រោះថា ពួកយើងត្រូវមហាសមណ់ នោះ តែងបេឲ្យតបេឲ្យនឋា អំពើនេះ គួរដល់ខ្ញុំអ្នក អំពើនេះ មិនគួរដល់ខ្ញុំអ្នក ឥឡូវនេះ ពួកយើងនឹង្រថ្នាឍ្វើនូវអំពើណា នឹងធ្វើអំពើនោះ មិន្រថ្នាធ្វើ នូវអំពើណា នឹងមិនធ្វើអំពើនោះន ដូច្នេះ លោកពិចារណាឃើញថា ការប្រជុំ សងចំនួនច្រើនដូច្នេះតទៅ នឹងរក៉នលំបាក ទើបត្រិះរិះថា កាលពួក ៉បភិក្ខុ នឹងគប្បីជាអ្នកសម្ពាលខ្ញុំថា ៉វចន់មានព្រះសាស្តាកន្លងទៅហើយ ដូច្នេះបានបកពួកអលជ្ជីហើយ នឹងញាំញីព្រះសទ្ធម្មអោន្តរធានបានមិន យូរឡើយ ដំណើរនេះ ជាថាន់ ជាហេតុ ៌ ដែលនឹងមានជ្រាកដ ។