អធិប្បាយចូឡសីល

ក្នុងវារ់នៃការសម្តែងអាការដែលគប្បីបដិបត្តិ មានក្យប្រកបដូច្នេះ អ្នកទាំងឡាយ៉នស្តាប់ខ្ញុំគេនិយាយថា ព្រះសាស្តារបសខ្ញុំអ្នកទាំងឡាយ ជាព្រះសព្វ្ទូ ជាព្រះអរហន្តសម្មាសម្បុទ្ឍ ព្រះឍមព្រះអង្គត្រាសខ្ញុំល្អហើយ ព្រះសងបដិបត្តិល្គហើយ ដូច្នេះជាដើម មិនគួរស្កេមទេ តែត្រូវប្តេជឥាដោយ ពាក្យយាងនេះថា ក្យដែលពួកលោកនិយាយនោះ ជាក្យពិត ព្រោះហេតុ យាងនេះ ជាក្យពិតព្រោះហេតុយាងនេះ ព្រះមានព្រះភាគអង្គនោះ ជាព្រះអរហន្ត ដោយយាងហេតុនេះ ជាព្រះសម្មាសម្បុទ្ឍ ព្រោះហេតុយាងនេះ ព្រះ ធមដែលព្រះអង្គត្រាសខ្ញុំល្អហើយ ព្រោះហេតុយាងនេះ ជាព្រះឍមដែលអ្នក បដិបត្តិនឹងគប្បីឃើញដោយខ្លួនឯង ព្រោះហេតុយាងនេះ ព្រះសងបដិបត្តិល្អ ហើយ ព្រោះហេតុយាងនេះ បដិបត្តិត្រងខ្ញុំ ព្រោះហេតុយាងនេះ ដូច្នេះ ។ បើត្រូវសួរថា លោកមានសីល្ថ បើមានសីលកគបីពោលប្តេជឥាថា ខ្ញុំជាអ្នកមានសីល ដូច្នេះ បើត្រូវសួរថា លោកជាអ្នក៉នបថមជ្ឈាន្ថ ។ បេ ។ លោកជាព្រះអរហន្ត្ថ ដូច្នេះ គប្បីពោលប្តេជឥាដលខ្ញុំភិកុទាំងឡាយ ដែលជា សភាគ់គ្នាបុណ្ណោះ ។ បដិបត្តិតាមដែលលេមកនេះ រមែងលះភាពជា អ្នក្រឋ្នាលាមក និងសម្តែងសេចក្តីដែលព្រះសាសនាមិនជាមោឃ់ ដូច្នេះ ។ ក្យដសេស គប្បីជ្រាបតាមន័យដែលលេហើយនុះឯង ។ អធិប្បាយ ចូឡសីល អនុសន្ធិផ្តើមថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុថុជ្ជន កាលបើពោល សរសើរគុណរបស់តថាគត តែងសរសើរដោយគុណជាតណា គុណជាតនុ៎ះ មានប្រមាណតិច មានប្រមាណស្តួចស្តើង បានត្រឹមតែសីលប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះ ។