អធិប្បាយ មហាសីល

ជាអ្នកនិយាយមានសេចក្តីត្រូវការ លាភសក្បារ់ ។ ឈ្មោះថា នេមិត្តិកា ព្រោះជាក្យនិយាយបញ្ឆិតបញ្ឆោងជាប្រក្រតីនោះឯង ។ ឈ្មោះថា និប្បេសិកា ព្រោះមានក្យនិយាយប្រទេចជាប្រក្រតីនោះឯង ។ ឈ្មោះថា លាភេន ច លាភំ និជ្ជិគឹសិតា ព្រោះស្វែងរក គឺស្វះស្វែងរកលាភដោយលាភ ។ នេះ ជាឈ្មោះរបស់ខ្ញុំបុគ្គលដែលប្រកបដោយការេកបញ្ឆោតទាំងនេះ គឺនិយាយ កុហក និយាយញ៉ាំងគេឲ្យភាន់ច្រឡំ និយាយពាក្យរាក់ទាក់ ធ្វើនិមិត្ត គឺ ពោលបញ្ឆិតបញ្ឆោង ជេរប្រទេច ស្វែងរកលាភដោយលាភ ។ នេះជាសេចក្តី សងេបក្នុងទីនេះ ដោយពិស្តារក្នុងរេឧងនិយាយ មាននិយាយកុហកជាដើម ខឥុំននាំព្រះលី និងអដ្ឋកថា មកប្រកាសទុកក្នុងសីលនិទ្ទេស ក្នុងវិសុទ្ឍិមគ្គ ឯណោះ ។ អធិប្បាយ មជ្ឈិមសីល ចប់ អធិប្បាយ មហាសីល បទថា អង្គំបានដល់ខ្ញុំ តម្រាទាយអវយវ់ ដែលប្រព្រឹត្តទៅ ដោយន័យជាដើមថា អ្នកដែលប្រកបដោយអវយវ់ មានដៃ និងជើងបែប នេះណាមួយ មានអាយុវែង មានយស ។ បទថា និមិត្តំបានដល់ខ្ញុំ តម្រា ទាយនិមិត្ត ។បានឱឋា ព្រះទបណ្ឌុរាជ ទ្រងខ្ញុំកាន់ខ្ញុំកែវមុក្តា ៣ ហើយត្រ ាសខ្ញុំសួរហោរាមើលនិមិត្តថា អ្វីនៅក្នុងដៃរបស់ខ្ញុំខឥុំ ហោរានោះ ក្រឡេកមើល ឆ្វេងស្តាំ និងក្នុងវេលានោះ រុយត្រូវជីងជកខ្ញុំំហើយ របូតទៅ ទើបហោរា ក្រាបទូលថា កែវមុក្តា ព្រះរាជាត្រាសខ្ញុំសួរតទៅថា បុន្មាន ហោរានឱ សំឡេងមានខ្ញុំរងាវ ៣ ដង ទើបក្រាបទូលថា ៣ ។ សមណហ្ម្រណ៏ដចម្រើនពួកខ្លះ ទាយនិមិត្ត អាងតម្រាទាយនិមិត្ត នោះ… យាងនេះ ។ បទថា ឧប្បាតំ បានដល់ខ្ញុំ ទាយវត្ថុធំ… ដូចជាអសនីតជាដើមដែល ឍ្លាកខ្ញុំចុះមក ។ កសមណហ្ម្រណ៏ពួកខ្លះឃើញដូច្នោះហើយ ទាយថា នឹង មានរេឧងនេះ នឹងជាយាងនេះ ។