ឯកច្ចសស្សតទិដ្ឋិ ៤

សព្វ្ទុត្ទាណ កាលនឹងប្រគលខ្ញុំោ កប្រគល់ខ្ញុំចំេះសព្វ្ទុត្ទាណនោះ តែទ្រងខ្ញុំនចែកទិដ្ឋិទុកក្នុងចន្លោះ ដូច្នេះឯង ។ អធិប្បាយ វារៈ ទី ១ ចប់ ឯកច្ចសស្សតទិដ្ឋិ ៤ ក្នុងព្រះលីនោះ បទថា ឯកច្ចសស្សតិកា សេចក្តីឋា មាន វាទ់ឋា ទេឲ្យងខ្លះ ។ ពួកដែលមានវាទ់ឋា ទេឲ្យងខ្លះ មាន ២ ពួក គឺពួកដែល មានវាទ់ថា សត្វទេឲ្យងខ្លះ ១ ពួកដែលមានវាទ់ឋា សងារទេឲ្យងខ្លះ ១ ក្នុង ទីនេះលោកកាន់ខ្ញុំយកទាំង ២ ពួកនោះឯង ។ បទថា យំ ត្រឹមតែនិត ។ បទថា កទាចិ សេចក្តីឋា ក្នុងកាលខ្លះ ។ បទថា ករហចិ ជាវេវចន់របស់ខ្ញុំបទឋា កទាចិ នោះឯង ។ បទថា ទីឃស្ស អទ្ធុនោបានដល់ខ្ញុំ កាលយូរ ។ បទថា អច្ចយេនបានដល់ខ្ញុំ ដោយកន្លងទៅ ។ បទថា សំវដ្តតិបានដល់ខ្ញុំ រមែងវិនាស ។ បទថា យេភុយ្យេន ត្រាសខ្ញុំសំដៅ យកពួកសត្វដសេសអំពីពួកសត្វដែលកើតក្នុងព្រហ្មលោកជានខ្ញុំខ្បសខ្ញុំ ្ថក្នុង អរូបព្រហ្ម ។ ដែលឈ្មោះថា មនោមយា ព្រោះកើតដោយឈានចិត្ត ។ ដែលឈ្មោះថា បីតិភក្ខា ព្រោះសត្វទាំងនោះ មានបីតិជាភិកា គឺជាអាហារ ។ ដែលឈ្មោះថា សយម្បកា ព្រោះសត្វទាំងនោះ មានរស្មីជារបស់ខ្ញុំខ្លួនឯង ។ ដែលឈ្មោះថា អន្តលិក្ខចរា ព្រោះត្រាចខ្ញុំទៅតាមអាកាស ។ ដែលឈ្មោះថា សុភដ្ឋាយិនោ ព្រោះនៅក្នុងស្ថានទីដែលស្គាតល្អ មានៀទ្យាន វិមាន និងដើម កបព្រឹក្សជាដើម ។ ម្យ៉ាងទេឲ្យត ដែលឈ្មោះថា សុភដ្ឋាយិនោ ព្រោះជាអ្នក ស្គាត គឺមានសំពត់ខ្ញុំ និងអាភរណ់ ដែលគួររីករាយនៃចិត្ត ។ បទថា ចិរំ ទីឃមទ្ធានំ សេចក្តីឋា កំណត់ខ្ញុំយាងយូរបំផុត រហូតដល់ខ្ញុំ ៨ កប់ ។ បទថា វិវដ្តតិបានដល់ខ្ញុំ តាំងនៅដោយល្អ ។ បទថា សុញ្ញំ ព្រហ្មវិមានំ សេចក្តីឋា ឈ្មោះថា សូន្យ ព្រោះមិនមានសត្វកើតត