អន្តានន្តិកទិដ្ឋិ ៤

ក្បាលទី 9 · ទំព័រ 303

រមែងទៅកាន់ខ្ញុំអត្តភាពដទៃ ដូចជាសត្វលះបង់ខ្ញុំដើមឈើមួយ ហើយទៅទំដើម ដទៃ ដូច្នោះ ទើបលេយាងនេះ ។ ក្យដសេសក្នុងវារ់នេះ គប្បីជ្រាប តាមន័យដែលលេហើយនុះឯង ។ អន្តានន្តិកទិដ្ឋិ ៤ [ ៣៥-៣៨ ] បទថា អន្តានន្តិកា សេចក្តីឋា មានវាទ់ឋា លោកមាន ទីបំផុត និងមិនមានទីបំផុត អធិបាយថា មានវាទ់ប្រព្រឹត្តទ្រៅរព្ធលោក ថា មានទីបំផុតកមាន មិនមានទីបំផុតកមាន ពេលខ្លះមានទីបំផុត និងមិន មានទីបំផុត មានទីបំផុតកមិនមែន មិនមានទីបំផុតកមិនមែន ។ បទថា អន្តសញ្ញី លោកស្មឹ វិហរតិ សេចក្តីឋា សមណ់ ្ថហ្ម្រណ៏ មិន៉នពង្រីកបដិភាគនិមិត្តទៅដល់ខ្ញុំកណ្តាប់ខ្ញុំចក្រវាឡ ប្រកាន់ខ្ញុំយកកណ្តាប់ខ្ញុំ ចក្រវាឡនោះថា ជាលោក ទើបមានការសម្ពាលខ្ញុំក្នុងលោកថា មានទីបំផុត តែក្នុងកសិណដែលពង្រីកចេញទៅដល់ខ្ញុំកណ្តាប់ខ្ញុំចក្រវាឡ មានការសម្ពាលខ្ញុំថា លោកមិនមានទីបំផុត មួយទេឲ្យត មិន៉នពង្រីកទៅផ្នែកខាងលើ និងផ្នែកខាងក្រោម ពង្រីកទៅតែផ្នែកខាងទទឹង ទើបមានការសម្ពាលខ្ញុំក្នុងលោកថា ផ្នែក ខាងលើ និងផ្នែកខាងក្រោម មានទីបំផុត មានការសម្ពាលខ្ញុំក្នុងលោកថា ផ្នែក ខាងទទឹងមិនមានទីបំផុត ។ វាទ់របសខ្ញុំសមណ់ ្ថហ្ម្រណ៏អ្នកត្រិះរិះ គប្បីជ្រាបតាមន័យ ដែល លេហើយនុះឯង ។ វាទ់ទាំង ៤ យាងនេះ ចាតខ្ញុំចូលក្នុងបុព្វន្តកបិកវាទ ព្រោះប្រកាន់ខ្ញុំ ដោយទិដ្ឋិ តាមទំនងដែលខ្លួនឍ្លាបខ្ញុំឃើញហើយនុះឯង ។