អធិច្ចសមុប្បន្នទិដ្ឋិ ២

ហេតុឈ្មោះនេះ កនឹងបង្ហាញទោស ដេញដោលសួរយាងនេះថា លោកមិន ដឹងហេតុនេះ លោកកកានខ្ញុំយកសេចក្តីនេះ ចូរលះសេចក្តីនេះចេញ ។ បទថា ន សម្បាយេយ្យុំ សេចក្តីឋា ខ្ញុំគប្បីក្យោឆ្លើយនឹងគេមិន៉ន គឺមិនអាចនឹង លេតបគេន ។ បទថា សោ មមស្ស វិឃាតោ សេចក្តីឋា ឈ្មោះថា សូមីនឹងនិយាយដដែល… កតទល់ខ្ញុំឆ្លើយនឹងគេមិន៉ន នឹងជាការលំកចិត្ត គឺជាទុក ព្រោះធ្វើបោបូរមាតខ្ញុំ ពិតាន អណ្តាត និង-ក ស្កួតដល់ខ្ញុំ ។ ក្យ ដសេសសូមីក្នុងវារ់ទី ៣ នេះ ដូចគ្នានឹងវារ់ដំបូងនុះឯង ។ បទថា មន្ទោ សេចក្តីឋា មានប្ទាទនខ្ញុំខ្សោយ ។ ក្យនេះ ជាឈ្មោះរបស់ខ្ញុំបុគ្គលមិនមានប្ទានុះឯង ។ បទថា មោមូហោ សេចក្តីឋា ជាបុគ្គលច្រើនដោយស្រវឹង ។ សត្វលោកបំណងយកថា តថាគតោ ក្នុង ក្យថា ហោតិ តថាគតោ ជាដើម ។ ក្យដសេសក្នុងវារ់ទី ៤ នេះ ងាយយល់ខ្ញុំទាំងអសខ្ញុំហើយ ។ អមរាវិក្ខេបិកៈទាំង ៤ នេះ ស្រេង្ពាះចូលក្នុង បុព្វន្តកបិកវាទ ព្រោះសមណហ្ម្រណ៏ទាំងនោះ ប្រកាន់ខ្ញុំការយល់ខ្ញុំឃើញ តាមទំនងនៃធម ដែលប្រព្រឹត្តទៅមុននុះឯង ។ អធិច្ចសមុប្បន្នទិដ្ឋិ ២ ការយល់ខ្ញុំឃើញថា អត្តា និងលោក កើតឡើងដោយឯង… ឈ្មោះថា អធិច្ចសមុប្បន្ន ។ សមណហ្ម្រណ៏ដែលឈ្មោះថា អធិច្ចសមុប្បន្និក ព្រោះមានការឃើញថា អត្តា និងលោក កើតឡើងឯង។ បទថា អធិច្ចសមុប្បន្នំ សេចក្តីឋា កើតឡើងដោយមិនមានហេតុ ។ បទថា អសញ្ញីសត្តា នេះ ជាមាតិកាទេសនា សេចក្តីឋា មានអត្តភាពត្រឹមតែរូប ព្រោះមិនមានចិត្តកើតឡើង ។ គប្បីជ្រាបការកើតឡើងរបស់ខ្ញុំពួកអស្ទីសត្វ ទាំងនោះយាងនេះ ។ បុគ្គលពួកខ្លះបួសក្នុងលទ្ធិតិរ្ថិយហើយ ធ្វើបរិកម្មក្នុង វាយោកសិណ ញ៉ាំងចតុត្ថជ្ឈានោកើត ចេញចាកឈានហើយ ឃើញទោស ក្នុងចិត្តថា កាល