អធិប្បាយ - អបរន្តកប្បិកវាទ

សញ្ញីទិដ្ឋិ ១៦ ព្រះមានព្រះភាគ កាលទ្រងខ្ញុំសម្តែងបុព្វន្តកបិកទិដ្ឋិ ១៨ ប្រការយាងនេះហើយ ឥឡូវនេះ ទ្រងខ្ញុំមានព្រះបំណងនឹងសម្តែងអបរន្តកបិកទិដ្ឋិ ៤៤ ប្រការ ទើបត្រាសខ្ញុំព្រះលីឋា ម្នាលភិកុទាំងឡាយ មាន សមណហ្ម្រណ៏ពួកមួយ ដូច្នេះជាដើម ។ ក្នុងព្រះលីនោះ សមណហ្ម្រណ៏ដែលឈ្មោះថា អបរន្តកប្បិក ព្រោះកំណត់ខ្ញុំអបរន្ត់ លេ គឺ ប្រកាន់ខ្ញុំខន្ឍចំណែកអនាគត ។ ម្យ៉ាងទេឲ្យត ដែលឈ្មោះថា អបរន្តកប្បិក ព្រោះមានការកំណត់ខ្ញុំខន្ឍចំណែកអនាគត ។ ក្យដសេស គប្បីជ្រាបតាម ន័យដែលលេហើយខាងដើម ដោយប្រការដូច្នេះ ។ បទថា ឧទ្ធមាឃតនិកា សេចក្តីឋា សេចក្តីស្លាប់ខ្ញុំ ហៅថា អាឃាតន់ សមណហ្ម្រណ៏ ដែលឈ្មោះថា ឧទ្ធមាឃតនិកា ព្រោះលេ អត្តាខាងមុខអំពីសេចក្តីស្លាប់ខ្ញុំ ។ វាទ់ដែលប្រព្រឹត្តទៅថា មានស្ទា ឈ្មោះ ថា ស្ទីវាទ ។ ក្នុបទឋា រូបីអត្តា ជាដើម មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះថា រមែងប្ទត្តខ្លួននោះថា ខ្លួនមានរូបទេឲ្យង មានស្ទាក្នុងខាងមុខអំពី សេចក្តីស្លាប់ខ្ញុំ ដូច្នេះ ព្រោះប្រកាន់ខ្ញុំរូបកសិណថា ជាខ្លួន និងប្រកាន់ខ្ញុំស្ទាដែល ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងរូបកសិណនោះថា ជាស្ទារបសខ្ញុំខ្លួននោះ ្ថ្រេះត្រឹមតែនឹក យកបុណ្ណោះ ដូចពួកក្រៅសាសនា មានអាជីវកជាដើម ។ ក្នុងព្រះលីនោះ បទថា អរោគោ សេចក្តីឋា ទេឲ្យង ។ មួយទេឲ្យត រមែងប្ទត្តខ្លួននោះថា ខ្លួនមិនមានរូប មានស្ទា ដូច្នេះ ព្រោះប្រកាន់ខ្ញុំនិមិត្តនៃអរូបសមាបត្តិឋាជាខ្លួន និងប្រកាន់ខ្ញុំស្ទានៃសមាបត្តិថា ជាស្ទារបសខ្ញុំខ្លួននោះ ្ថ្រេះត្រឹមតែនឹក