ឧច្ឆេទទិដ្ឋិ ៧

មិនមានស្ទាក់មិនមែន ។ ក្នុងទិដ្ឋិទាំងនោះ គប្បីពិចារណាហេតុការណ៏ មិនមែនដោយចំណែក តែមួយ ។ ខឥុំនលេហើយថា ការប្រកាន់ខ្ញុំរបស់ខ្ញុំអ្នកមានទិដ្ឋិ កដូចគ្នានឹង ក្រំេងបសខ្ញុំមនុស្សឆ្បួត ។ ឧច្ឆេទទិដ្ឋិ ៧ ក្នុងៀច្ឆេទវាទ មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា សតោ ៉នដល់ខ្ញុំ នៅមាន ។ បទថា ឧច្ឆេទំ ៉នដល់ខ្ញុំ ការដាច់ខ្ញុំសូន្យ ។ បទថា វិនាសំ ៉នដល់ខ្ញុំ ការមិនជួបប្រទះ ។ បទថា វិភវំបានដល់ខ្ញុំ ការទ្រៅសចាកភព ។ ក្យទាំងអសខ្ញុំនេះ ជាវេវចន់នៃគ្នានិងគ្នានោះឯង ។ ក្នុងៀច្ឆេទវាទនោះ មាន បុគ្គលប្រកាន់ខ្ញុំដោយៀច្ឆេទទិដ្ឋិ ២ ពួក គឺបុគ្គល៉នបុព្វេនិវាសានុស្សតិញ្ទាណ ១ បុគ្គលមិន៉នបុព្វេនិវាសានុស្សតិញ្ទាណ ១ បុគ្គលដែល៉នបុព្វេនិវាសានុស្សតិញ្ទាណ កាលរឫកតាម មានទិព្វចកុឃើញចុតិ មិនឃើញបដិសន្ឍិ ម្យ៉ាងទេឲ្យត បុគ្គលណាអាចឃើញត្រឹមតែចុតិបុណ្ណោះ មិនឃើញបដិសន្ឍិ បុគ្គលនោះឈ្មោះថា ប្រកាន់ខ្ញុំដោយៀច្ឆេទទិដ្ឋិ ។ បុគ្គលដែលមិន៉នបុព្វេនិវាសានុស្សតិញ្ទាណ គិតថា អ្នកណាហ្ន នឹងដឹងបរលោក រមែងប្រកាន់ខ្ញុំ យកការដាច់ខ្ញុំសូន្យ ព្រោះភាពដែលខ្លួនជាអ្នកត្រូវការកាមសុខ ្ថ្រេះការនឹក យកដោយខ្លួនឯងជាដើមថា សត្វទាំងឡាយកដូចគ្នានឹងស្លឹកឈើដែលជ្រុះ ចាកដើម មិនដុះតទៅដូច្នោះ ។ ក្នុងអឍិការនេះ គប្បីជ្រាបថា ទិដ្ឋិទាំង ៧ នេះកើតឡើងដោយ អំណាចតណ្ហា និងទិដ្ឋិ ្ថ្រេះកំណត់ខ្ញុំយកយាងនោះ និងយាងដទៃ ។ ក្នុងព្រះលីនោះ បទថា រូបីបានដល់ខ្ញុំ អ្នកមានរូប ។ បទ