ទិដ្ឋធម្មនិព្វាន ៥

ក្នុងទិដ្ឋធម្មនិព្វានវាទ មានវិនិច្ឆ័យដូច្នេះ ធមដែលប្រចក្ស ហៅថា ទិដ្ឋធម៌ ។ ក្យនេះ ជាឈ្មោះរបស់ខ្ញុំអត្តភាពដែល៉នចំេះក្នុងភព នោះ។ និព្វានក្នុងទិដ្ឋធម ឈ្មោះថា និព្វានបច្ចុបន្ន អធិបាយថា ទុកស្កប់ខ្ញុំ ក្នុងអត្តភាពនេះឯង ។ សមណហ្ម្រណ៏ ឈ្មោះថា ទិដ្ឋធម្មនិព្វានវាទ ព្រោះ លេនិព្វានបច្ចុបន្ននោះ ។ បទថា បរមទិដ្ឋធម្មនិព្វានំបានដល់ខ្ញុំ និព្វាន បច្ចុបន្នជាធមយាងក្រៃលែង អធិបាយថា ខ្បងខ្ញុំខ្បសខ្ញុំបំផុត ។ បទឋា បញ្ចហិ កាមគុណេហិ សេចក្តីឋា ដោយចំណែកនៃកាម ្ថដោយចំណង ៥ យាង មានរូបជាទីពេញចិត្ត និងជាទីស្រឡាញ់ខ្ញុំជាដើម ។ បទថា សមប្បិតោ ៉នដល់ខ្ញុំ ជាអ្នកស្បបខ្ញុំស្បលខ្ញុំ គឺស្បលខ្ញុំដោយល្អ ។ បទថា សមង្គីភូតោ បាន ដល់ខ្ញុំ ប្រកប ។ បទថា បរិចារេតិ សេចក្តីឋា ញ៉ាំង្រន្ទិយត្រោចខ្ញុំទៅ ោ ស្ចរទៅ នាំចូលទៅខាងនោះខ្លះ ខាងនេះខ្លះ តាមសបាយក្នុងកាមគុណ ទាំងនោះ ។ ន័យម្យ៉ាងទេឲ្យត រមែងពេញចិត្ត រមែងត្រេកអរ រមែងលេង ។ កាមគុណក្នុងទីនេះមាន ២ យាង គឺដែលជារបស់ខ្ញុំមនុស្ស ១ ជាទិព្វ ១ ។ កាមគុណដែលជារបស់ខ្ញុំមនុស្ស គប្បីឃើញដូចកាមគុណរបស់ខ្ញុំព្រះទមន្ឍាតុរាជ ចំណែកកាមគុណដែលជាទិព្វ គប្បីឃើញដូចកាមគុណរបស់ខ្ញុំបរនិម្មិតវសវត្តីទេវរាជ ដូច្នេះ ។ សមណហ្ម្រណ៏ទាំងនោះ រមែងប្ទត្តការសម្រេច និព្វានបច្ចុបន្នរបស់ខ្ញុំបុគ្គលដែលចូលដល់ខ្ញុំកាមបែបនេះ ។ ក្នុងវារ់ទី ២ មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ កាមទាំងឡាយ គប្បីជ្រាបថា ឈ្មោះថា មិនទេឲ្យង ដោយអត្ថថា មានហើយត្រឡប់ខ្ញុំមិនមាន ឈ្មោះថា ជាទុក ដោយអត្ថថា បេឲ្យតបេឲ្យន ឈ្មោះថា មានសេចក្តីប្រែប្រួលជាធម្មតា ដោយអត្ថថា លះបង់ខ្ញុំប្រក្រតី ។