បូរណកស្សបកថា

ក្នុងបទថា ឯកមិទាហំ នេះ កាតខ្ញុំបទជា ឯកំ ឥធ អហំ ប្រែថា ក្នុងក្រុងរាជគ្រឹះនេះ សម័យមួយខឥុំព្រះអង្គ ។ បទថា សម្មោទនីយំ កថំ សារាណីយំ វីតិសារេត្វា សេចក្តីឋា ញ៉ាំងក្យដែលោកើតសេចក្តីរីករាយ គួររោឫកដលខ្ញុំគ្នាចបខ្ញុំស្រេចហើយ ។ ក្នុងបទថា ករោតោ ខោ មហារាជ ការយតោ មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា ករោតោបានដល់ខ្ញុំ ធ្វើដោយដៃរបស់ខ្ញុំខ្លួន ។ បទថា ការយតោ ៉នដល់ខ្ញុំ បង្ពាបខ្ញុំោធ្វើ ។ បទថា ឆិន្ទតោបានដល់ខ្ញុំ កាតខ្ញុំដៃជាដើមរបស់ខ្ញុំអ្នកដទៃ ។ បទថា បចតោបានដល់ខ្ញុំ ប្រើអាជាបេឲ្យតបេឲ្យនខ្លះ គំរាមខ្លះ ។ បទថា សោចយតោ សេចក្តីឋា ឍ្វើគេោសោកសៅដោយខ្លួនឯងខ្លះ ប្រើអ្នកដទៃ ឍ្វើោគេសោកសៅខ្លះ ដោយការលួចវត្ឋុរបសខ្ញុំអ្នកដទៃជាដើម ។ បទថា កិលមយតោ សេចក្តីឋា ោគេលំបាកឯងខ្លះ ប្រើអ្នោកដទៃឍ្វើោគេលំបាក ខ្លះ ដោយការបង្គតខ្ញុំអាហារ និងដាកខ្ញុំគុកជាដើម ។ បទថា ផន្ទតោ ផន្ទាបយតោ សេចក្តីឋា ក្នុងកាលដែលចងរឹតអ្នកដទៃអោន្ទះអន្ទែង សូមីខ្លួន ឯងកអន្ទះអន្ទែង ធ្វើអ្នកដទៃអន្ទះអន្ទែង ។ បទថា បណមតិបតាបយតោ សេចក្តីឋា សម្លាប់ខ្ញុំដោយខ្លួនឯងខ្លះ ប្រើអ្នកដទៃសោម្លាបខ្ញុំខ្លះ នូវសត្វមាន ជីវិត ។ ក្នុងពាក្យគ្របខ្ញុំបទ គប្បីជ្រាបសេចក្តីដោយអំណាចនៃការធ្វើដោយ ខ្លួនឯង និងការអ្នោកដទៃឍ្វើនុះឯង ដោយប្រការដូច្នេះ ។ បទថា សន្ធិបាន ដល់ខ្ញុំ ទីតនៃផ្ទះ ។ បទថា និល្លោបំ បានដល់ខ្ញុំ ប្លន់ខ្ញុំដឍំ ។ បទថា ឯកាគារិកំ ៉នដល់ខ្ញុំ ឡោមព័ទ្ឍប្លន់ខ្ញុំផ្ទះមួយខ្នងបុណ្ណោះ ។