មក្ខលិគោសាលកថា

ក្នុងវាទ់របសខ្ញុំគ្រូមកលិគោសាល មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា បច្ចយោ ជាវេវចន់នៃក្យឋា ហេតុ ។ ដោយបទថា មិនមានហេតុ មិនមានបច្ច័យទាំង ២ គឺគ្រូមកលិគោសាល បដិសេធបច្ច័យនៃសេចក្តី សៅហ្មងរបស់ខ្ញុំកាយទុច្ចរិតជាដើម និងបច្ច័យនៃសេចក្តីបរិសុទ្ធរបស់ខ្ញុំកាយ សុចរិតជាដើម ដែលមាននុះឯង ។ បទថា អត្តការេ សេចក្តីឋា ការឍ្វើរបសខ្ញុំ ខ្លួនឯង សត្វទាំងនេះដល់ខ្ញុំភាពជាទេវតាក្តី មារក្តី ព្រហ្មក្តី ការត្រាស់ខ្ញុំដឹងជា ព្រះសាវ័កក្តី ការត្រាស់ខ្ញុំដឹងជាព្រះបច្ចេកពុទ្ធក្តី ភាពជាព្រះសព្វ្ទូក្តី ដោយកម្ម ដែលខ្លួនធ្វើហើយយាងណា គ្រូមកលិគោសាលបដិសេឍកម្មនោះ ។ ដោយបទទីពីរ នត្ថិ បរការេ ៌ គឺគ្រូមកលិគោសាលបដិសេធការឍ្វើរបសខ្ញុំ អ្នកដទៃ គឺជនដសេស វេឲ្យរព្រះមហាសត្វ អាស្រ័យឿវាទានុសាសនីរបស់ខ្ញុំ អ្នកដទៃ ដែលជាការឍ្វើរបសខ្ញុំអ្នកដទៃ តាំងពីសាងសេចក្តីល្គរបស់ខ្ញុំមនុស្ស ដរាបសម្រេចព្រះអរហត្ត ។ ជនលនេះ ឈ្មោះថា រមែងកោរប្រហារ ក្នុងជិនចក្រ ដោយប្រការដូច្នេះ ។ បទថា នត្ថិ បុរិសការេ សេចក្តីឋា សត្វទាំងឡាយ រមែងដល់ខ្ញុំសមត្តិទាំងឡាយ ដែលមានប្រការដូចលេ ហើយ ដោយការឍ្វើរបសខ្ញុំបុរសណា គ្រូមកលិគោសាលបដិសេធការធ្វើ របស់ខ្ញុំបុរសនោះ ។ បទថា នត្ថិ ពលំ សេចក្តីឋា សត្វទាំងឡាយតាំង នៅក្នុងកម្លាំងរបស់ខ្ញុំខ្លួន យាងណា ធ្វើសេចក្តីព្យាយាមដល់ខ្ញុំសមត្តិទាំងនោះ គ្រូមកលិគោសាល បដិសេឍកម្លាំងនោះ ។ បទថា នត្ថិ វីរិយំ ជាដើម ជាវេវចន់របស់ខ្ញុំបទថា បុរិសការេត ែបទទាំងនេះ កាន់ខ្ញុំយកទុកមួយផ្នែក ដោយអំណាចការបដិសេឍ ក្យដែលប្រព្រឹត្តទៅយាងនេះថា នេះប្រព្រឹត្ត ទៅដោយសេចក្តីព្យាយាមរបស់ខ្ញុំបុរស នេះប្រព្រឹ