បឋមសន្និដ្ឋិកសាមញ្ញផល

ន័យមួយទេឲ្យត ឈ្មោះថា បុព្វុដ្ឋាយី ដោយអត្ថថា ក្រោកឡើងមុន កាលចៅហ្វាយមិនទានខ្ញុំក្រោកចាកទីដេក ។ ឈ្មោះថា បច្ឆានិបតី ដោយអត្ថថា ឍ្វើកិច្ចទាំងពួងតាំងពីព្រឹកព្រលឹម ដរាបដល់ខ្ញុំចៅហ្វាយចូលដេកក្នុងរាត្រី ទើបខ្លួនសម្រាក គឺដេកក្នុងកាលជា ក្រោយ ។ ឈ្មោះថា កឹការបដិស្សាវី ដោយអត្ថថា នៅរងខ្ញុំចាំស្តាប់ខ្ញុំប្ជា នឹងោធ្វើអ្វី ដោយតាំងចិត្តយាងនេះថា អញនឹងធ្វើអ្វី ។ ឈ្មោះថា មនាបចារី ដោយអត្ថថា ឍ្វើតែកិរិយាដែលគួរពេញចិត្តបុណ្ណោះ ។ ឈ្មោះថា បិយវាទី ដោយអត្ថថា និយាយតែក្យដែលគួរស្រោឡាញខ្ញុំបុណ្ណោះ ។ ឈ្មោះថា មុខមុល្លិកោ ដោយអត្ថថា ចាំមើលមុខចៅហ្វាយនាយ ដែលស្រស់ខ្ញុំថ្លា រីករាយ ។ បទថា ទេវោ មញ្ញេ បានដល់ខ្ញុំ ដូចទេវតា ។ បទថា សោ វតស្សាហំ បុញ្ញានិ ករេយ្យំ សេចក្តីឋា សូមីអញនោះឯង កគប្បីជាស្តេច ផែនដីដូចស្តេចអង្គនេះ បើអញធ្វើបុណ្យទាំងឡាយ ។ ៉ថ់ឋា សោ វតស្សាយំ ដូច្នេះកមាន សេចក្តីកយាងនេះដូចគ្នា ។ ដោយបទថា យន្នូនាហំ សម្តែងការគិតយាងនេះថា បើអញទោនដរាបអសខ្ញុំជីវិត អញកមិនអាចោ សូមីត្រឹមតែមួយចំណែកដែលគេច្រេកជាមួយរយនៃទាន ដែលព្រះរាជាោ ក្នុងមួយឋ្កៃន ទើបឍ្វើៀស្សាហ់ ក្នុងបព្វជ្ជា ។ បទថា កាយេន សំវុតោ ៉នដល់ខ្ញុំ សង្រួមកាយបិទទ្វារមិនអោកុសល ចូលទៅន ។ សូមីក្នុង ២ បទ ដសេសកន័យនេះឯង ។ បទថា ឃាសច្ឆាទនបរមតាយ សេចក្តីឋា ដោយមានអាហារ និងគ្រឿងស្លេកដណ្តប់ខ្ញុំយាងក្រៃលែង គឺយាងប្រសើរ អធិបាយថា ដើមីប្រយោជន៍ដល់ខ្ញុំការបួសនេះពិត… ទើបលះអនេសនា សន្តោសដោយសល្លេខបដិបត្តិដកំពូល ។