គតបច្ចាគតវត្ត

៉នឱឋា ព្រះឋេរ់នោះបំពេញគតបច្ចាគតវត្តអសខ្ញុំ ១៩ ឆ្នាំ ។ មនុស្ស ទាំងឡាយ៉នឃើញលោកហើយ គឺអ្នកដែលកំពុងភ្ជួរស្រែខ្លះ សាប្រេះ ស្រូវខ្លះ បែនស្រូវខ្លះ ធ្វើការងារនៅក្នុងចន្លោះផ្លូវខ្លះ ឃើញព្រះឋេរ់ដើរយាង នោះ ទើបសន្ទនាគ្នាថា ព្រះឋេរ់រូបនេះដើរត្រឡប់ខ្ញុំទៅត្រឡប់ខ្ញុំមករេឧយ… វង្វេងផ្លូវ ្ថភ្លេចរបស់ខ្ញុំអ្វីហ្ន៎ ។ ព្រះឋេរះនោះ មិនយកចិត្តទុកដាក់ខ្ញុំនឹងពាក្យ របស់ខ្ញុំមនុស្សទាំងនោះ ហើយឍ្វើសមណឍម ដោយចិត្តដែលប្រកបដោយកម្ម ដ្ញានបុណ្ណោះបានសម្រេចអរហត្តក្នុងវស្សាទី ២០ ។ ក្នុងឋ្កៃដែលសម្រេច អរហត្តនុះឯង ទេវតាដែលនៅចុងទីច្រង្បមរបស់ខ្ញុំព្រះឋេរ់បានឈរយកម្រាម ដៃ ធ្វើជាប្រទីបភ្លឺរុងរេឧង ។ ស្តេចមហារាជទាំង ៤ និងសក្បទេវរាជ រហូតដល់ ខ្ញុំសហមតីព្រហ្មបានមកទំនុកបម្រុងព្រះឋេរ់ ។ ព្រះមហាតិស្សត្ថេរអ្នក នៅព្រៃឃើញពន្លឺដូច្នោះ ទើបសួរលោកក្នុងឋ្កៃស្គែកឡើងថា កាលពីយបខ្ញុំ មិញមានពន្លឺក្នុងសម្នាកខ្ញុំរបស់ខ្ញុំលោក ពន្លឺនុះជាអ្វី ។ ព្រះឋេរ់និយាយបន្លប់ខ្ញុំ មានជាដើមយាងនេះថា ធម្មតាពន្លឺ រមែងជាពន្លឺរបស់ខ្ញុំប្រទីបខ្លះ ជាពន្លឺរបស់ខ្ញុំ កែវមណីខ្លះ ដូច្នេះ ។ តពីនោះបានបង្ពាបខ្ញុំព្រោះឋេរ់អ្នកសួរជួយលាកខ្ញុំរេឧង កាលលោកទទួលក្យហើយ ទើបរេឲ្យបរាបខ្ញុំស្តោបខ្ញុំ ។ និងដូចព្រះមហានាគត្ថេរអ្នកនៅកាលវល្លិមណ្ឌបបានឱឋា ព្រះឋេរ់ នោះ កបំពេញគតបច្ចាគតវត្ត ជាដំបូង៉នអធិដ្ញានដើរច្រង្បមអសខ្ញុំ ៧ ឆ្នាំ ដោយតាំងចិត្តថា នឹងបូជាមហាបធានរបស់ខ្ញុំព្រះមានព្រះភាគមុន បំពេញ គតបច្ចាគតវត្តទេឲ្យត ១៦ ឆ្នាំ ទើប៉នសម្រេចព្រះអរហត្ត ។