នីវរណប្បហានកថា

ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំសម្តែងដូចម្តេច ដោយក្យឋា សោ ឥមិនា ច ដូច្នេះជាដើម ។ ទ្រងខ្ញុំសម្តែងបច្ច័យសមត្តិរបស់ខ្ញុំភិកុដែលនៅព្រៃ ។ ភិកុណាមិនមានបច្ច័យទាំង ៤ នេះ ការនៅព្រៃរបស់ខ្ញុំភិកុនោះ រមែងមិន សម្រេច ភិកុនោះត្រូវប្រៀបស្មើនឹងសត្វតិរច្ឆាន ្ថន្រព្រៃ ។ ទេវតាដែល ស្ថិតនៅក្នុងព្រៃ ឍ្វើោឱសំឡេងដែលគួរខ្លាចថា ការនៅព្រៃរបស់ខ្ញុំភិកុអាក្រកខ្ញុំ ដូច្នេះ នឹងមានប្រយោជន៍អ្វី យកដៃវាយកាលហើយគេចចេញទៅ ។ ទោស មិនមែនយស លីខ្ទរខ្ទារទៅថា ភិកុរូបឯណោះចូលព្រៃបានធ្វើកម្មអាក្រក់ខ្ញុំ យាងនេះខ្លះ យាងនេះខ្លះ ។ តែភិកុណា មានបច្ច័យទាំង ៤ នេះ ការនៅព្រៃរបស់ខ្ញុំភិកុនោះ រមែង សម្រេច ។ ព្រោះថា លោកពិចារណាសីលរបស់ខ្ញុំខ្លួន កាលមិនឃើញភាព សៅហ្មងណាមួយ ញ៉ាំងបីតិោកើតឡើង ហើយពិចារណាបីតិនោះ ដោយ ការអសខ្ញុំទៅ សូន្យទៅ ឈមចុះកាន់ខ្ញុំអរិយភូមិ ។ ទេវតាដែលស្ថិតនៅក្នុងព្រៃ មានសេចក្តីពេញចិត្តនាំគ្នាសរសើរ ។ យសរបសខ្ញុំភិកុនេះ ឱសុះសាយទៅ ដូចតំណក់ខ្ញុំប្រេងដែលឍ្លាកខ្ញុំចូលក្នុងទឹក ដូច្នោះ ។ ក្នុងបទទាំងនោះ បទថា វិវិត្តំ សេចក្តីឋា ស្កាត់ខ្ញុំ អធិបាយថា មាន សំឡេងតិច គឺមិនឱខ្លាំង ។ ពិតហើយ ក្នុងវិភង្គបករណ៏ លោកលេ សំដៅដល់ខ្ញុំសេចក្តីស្ងាត់ខ្ញុំនេះថា បទថា វិវិត្តំ សេចក្តីឋា បើមានសេនាសន់ នៅក្នុងទីជិត និងសេនាសន់នោះ មិនច្រឡូកច្រឡំដោយគ្រហស្ថខ្លះ បព្វជិតខ្លះ ព្រោះហេតុនោះ សេនាសន់នោះ ឈ្មោះថា ស្កាត់ខ្ញុំ ។