ឧបមានីវរណ ៥

ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំសម្តែងកាមច្ឆន្ទ់ ដែលមិនទានខ្ញុំលះនដូចអ្នកជំពាកខ្ញុំ បំណុល សម្តែងនីវរណ់ដសេស ឍ្វើដោូចរោគជាដើម ក្នុងសេចក្តីនោះ មានៀបមាដូច្នេះថា បុគ្គលណាជំពាក់ខ្ញុំបំណុលអ្នកដទៃហើយ រមែងវិនាស បុគ្គលនោះសូមី ត្រូវម្ចាស់ខ្ញុំបំណុលតឹងទារថា ចូរសងបំណុល ទោះនិយាយក្យគ្រោតគ្រាតត្រ ូវឃុំឃាំង ត្រូវសម្លាប់ខ្ញុំ កមិនអាចនឹងឆ្លើយឆ្លងអ្វីន រមែងអតខ្ញុំធនខ្ញុំគ្របខ្ញុំ យាង ព្រោះថា បំណុលរបស់ខ្ញុំបុគ្គលនោះជាហេតុអោតខ្ញុំទ្រាំ ។ បុគ្គលដែល ជាបខ្ញុំក្នុងវត្ថុដោយកាមច្ឆន្ទ់កយាងនោះ រមែងតោងយកវត្ថុនោះដោយគ្រឿង តោង គឺតណ្ហា បុគ្គលនោះសូមីត្រូវពោលក្យគ្រោតគ្រាត ត្រូវឃុំឃាំង ត្រូវសម្លាប់ខ្ញុំ រមែងអតខ្ញុំទ្រាំគ្របខ្ញុំយាង ។ ព្រោះថា កាមច្ឆន្ទ់របស់ខ្ញុំបុគ្គលនោះ ជាហេតុអោតខ្ញុំទ្រាំ ដូចកាមច្ឆន្ទ់របស់ខ្ញុំស្រីទាំងឡាយ ដែលត្រូវម្ចាស់ខ្ញុំផ្ទះ សម្លាប់ខ្ញុំ គប្បីឃើញកាមច្ឆន្ទ់ដូចបំណុល ដោយប្រការដូច្នេះឯង ។ ដូចជាអ្នករសាបខ្ញុំរសលខ្ញុំ ព្រោះរោគប្រមាត់ខ្ញុំ សូមីកាលគេទោកឃ្មុំ និងដុំស្បរត្នោតជាដើម កមិន៉នរសរបសខ្ញុំស្បរទាំងនោះ រមែងរអបូរទាំថា ល្វីង ល្វីង បុណ្ណោះ ព្រោះខ្លួនរសាបខ្ញុំរសលខ្ញុំដោយរោគប្រមាត់ខ្ញុំ យាងណា អ្នកមាន ចិត្តព្យាទ កយាងនោះដូចគ្នា សូមីអាចារ្យ និងៀបជ្ឈាយ៏ ដែលមាន បំណងល្អ លេត្រឹមតែបន្តិចបន្តួចកមិនទទួលឿវាទ លេឋា លោកទាំងឡាយសាំញ៉ាំហួសប្រមាណជាដើម លាចាកសិកាបទទៅ បុគ្គលនោះ មិន ៉នរសរបសខ្ញុំព្រះសាសនា ប្រភេទសុខក្នុងឈានជាដើម ព្រោះជាអ្នករសាបខ្ញុំ រសលខ្ញុំដោយសេចក្តីក្រោធ ដូចបុរសមិន៉នរសផ្គែម មានទឹកឃ្មុំ និងដុំស្បរ ត្នោតជាដើម ព្រោះជាអ្ន