មនោមយិទ្ធិញាណកថាជាដើម

ជាគ្រឿងញ៉ាំងសុខក្នុងមគ្គផលដោលខ្ញុំព្រម ជារបស់ខ្ញុំចំេះខ្លួន ជាសាម្ទផល ដូច្នោះ ទើបទ្រងខ្ញុំសម្តែងវិបស្សនាញាណនេះ ក្នុងទីនេះជាដើមនោះឯង ។ មនោមយិទ្ធិញ្ញាណកថាជាដើម បទថា មនោមយំ គឺសម្រេចអំពីចិត្ត ។ បទថា សព្វង្គបច្ចង្គំ ប្រែថា ប្រកបដោយអវយវ់តូចឍំគ្របខ្ញុំចំណែក ។ បទថា អហីន្រិន្ទិយំ ៉នដល់ខ្ញុំ មាន្រន្ទិយមិនខ្វះខាតដោយទ្រងខ្ញុំទ្រាយ ។ ពិតហើយ រូបដែលអ្នក មានទ្ឍិនិម្មិត បើអ្នកមានទ្ឍិស រូបដែលនិម្មិតនោះកស បើអ្នកមានទ្ឍិមិន ៉នចោះត្រចេឲ្យក រូបដែលនិម្មិតនោះ កមិន៉នចោះត្រចេឲ្យក រូបនិម្មិត រមែង ដូចជាអ្នកនិម្មិតនោះ គ្របខ្ញុំប្រការយាងនេះ ដោយប្រការដូច្នេះ ។ ពិតហើយ សូមីៀបមា ៣ យាង មាននាំបណ្តូលស្មៅយាប្លងចេញអំពីដើមជាដើម កដូច ស្មៅយាប្លងជាដើម លោកលេដើមីសម្តែងសេចក្តីដូចគ្នានុះឯង ។ បណ្តូល ខាងក្នុងស្មៅយាប្លងនោះ បុននឹងស្មៅយាប្លងនុះឯង ដាវកបុននឹងស្រោមនុះ ឯង ។ ដែលស្រោមជ្រួញ… ដាវកជ្រួញ… ផង ទើបដាកខ្ញុំចូលទៅន ដែល ស្រោមសំប៉ែត ដាវកសំប៉ែត ។ បទថា ករណ្ឌា នេះ ជាឈ្មោះរបស់ខ្ញុំសំណកពស់ខ្ញុំ មិនមែនជាឈ្មោះ របស់ខ្ញុំបំពង់ខ្ញុំដែលរមួលនោះឡើយ ។ ពិតហើយ សំណកពស់ខ្ញុំ រមែងបុននឹង ខ្លួនពស់ខ្ញុំនុះឯង ។ ក្នុងៀបមានោះ លោកសម្តែងថា ដូចទាញពស់ខ្ញុំអំពី សំណកដោយដៃ បុរសគប្បីទាញពស់ខ្ញុំចេញពីសំណក ដូច្នេះ កពិតមែន ហើយ តែថា កគបីជ្រាបថា នាំរូបនិម្មិតនោះចេញដោយចិត្តនុះឯង ។