អត្ថរបស់គតិសព្ទ

នេះ ហ្ម្រណ៏ដែលជាៀបជ្ឈាយ៏ ទើបលេក្យជាដើមថា នែ អ្នកលេ ដូចគ្នានឹងមនុស្សឈរលើផែនដីនិយាយថា ខឥុំមិនឃើញផែនដី និងអ្នកដែល ឈរក្នុងពន្លឺរបស់ខ្ញុំព្រះចន្ទ និងព្រះអាទិត្យ និយាយថា ខឥុំមិនឃើញព្រះចន្ទ និង ព្រះអាទិត្យ ដូច្នេះ ចំេះគេហើយ កាលនឹងពោលអាការដែលខ្លួនដឹង ទើប លេឋា អាគតានិ ខោ តាត ជាដើម ។ ក្នុងបទទាំងនោះ បទថា មន្តេសុ គឺក្នុងវេទទាំងឡាយ ។ ពួកទេវតាជានខ្ញុំសុទ្ធាវាសជ្រាបឋា ៉នឱឋា ព្រះតថាគត នឹងកើតឡើង ទើប៉នប្រញាប់ខ្ញុំដាកខ្ញុំលកណ់ទាំងឡាយទុកក្នុងវេទ ទាំងឡាយ ហើយបង្រេនវេទទាំងឡាយ ដោយកាឡាខ្លួនជាហ្ម្រណ៏ ដោយ លេឋា ទាំងនេះឈ្មោះថា ពុទ្ឍមន្ត ដោយគិតថា សត្វអ្នកមានសក្តិធំទាំងឡាយ នឹងស្ពាលខ្ញុំព្រះតថាគតដោយទំនងនេះ ដូច្នេះ ព្រោះហេតុនោះ ទើប មហាបុរសលកណ់ទាំងឡាយ មានមកក្នុងវេទទាំងឡាយ ។ តែកាលព្រះតថាគត បរិនិព្វានហើយ កនឹងត្រូវអន្តរធានទៅដោយលំដាប់ខ្ញុំ ព្រោះហេតុនោះ ទើបឡូវនេះ មិនមាន ។ បទថា មហាបុរិសស្ស គឺរបស់ខ្ញុំបុគ្គលដែលធំ ដោយគុណ មានការតាំងចិត្តមាំ ការកាន់ខ្ញុំយកមាំ មានញាណ និងករុណាជា ដើម ។ បទថា ទ្វេយេវ គតិយោ គឺទីបំផុត ២ យាងបុណ្ណោះដោយពិត ។ គតិ សព្ទនេះ មានអត្ថ ៤ យ៉ាង គឺការប្លែកផ្សេងគ្នានៃភព ១ ទីនៅអាស្រ័យ ១ បញ្ញា ១ ផ្សព្វផ្សាយ ១ ។ ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងសេចក្តីផ្សេងគ្នានៃភព ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា បញ្ច ខោ ឥមា សារីបុត្ត គតិយោ ម្នាលសារីបុត្រ ភពមាន ៥ នេះ ។ ប្រព្រឹត្តទៅ ក្នុងទីនៅអាស្រ័យ ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា គតិ មិគានំ បវនន្តិអាទីសុ ព្រៃធំជាទីអាស្រ័យនៅរបស់ខ្ញុំពួកម្រឹគទាំងឡាយ ។