ការពោលបន្តុះបង្អាប់ទី ១ ជាដើម

មានបំណងនឹងឡើងទៅកាន់ខ្ញុំភ្នំសិនេរុ ណ្ហើយចុះ តថាគតនឹងសាកលង សួរមាណពនេះមើល ដូច្នេះហើយ ទើប៉នត្រាសខ្ញុំក្យនេះ ចំេះអម្បដ្ញមាណព ។ បទថា អាចរិយបចរិយេហិ ប្រែថា ជាមួយអាចារ្យ និងអាចារ្យ របស់ខ្ញុំអាចារ្យទាំងនោះ ។ ការពោលបន្តុះបង្អាប់ទី ១ ជាដើម ក្នុងបទថា គច្ឆន្តោ វា នេះ សេចក្តីពិត ហ្ម្រណ៏សមគួរនឹងសន្ទនា ្រស្រ័យនឹងហ្ម្រណ៏ដែលជាអាចារ្យ ក្នុងរិយាបឋទាំង ៣ ។ តែមាណព នេះ ព្រោះហេតុដែលខ្លួនជាអ្នករឹងត្គឹងដោយមានះ កាលនឹងធ្វើការសន្ទនា គិត ថា អញនឹងប្រើរិយាបឋទាំង ៤ ទើបក្រាបទូលថា បពិត្រព្រះគោតមដ ចម្រើន ហ្ម្រណ៏កំពុងដេក គួរនិយាយជាមួយនឹងហ្ម្រណ៏កំពុងដេកដូចគ្នា ។បានឮថា តពីនោះ ព្រះមានព្រះភាគបានត្រាសខ្ញុំចំេះមាណពនោះថា ម្នាលអម្បដ្ញ់ ការដែលអ្នកកំពុងដើរ និយាយជាមួយនឹងអាចារ្យ កំពុងដើរក្តី អ្នកកំពុងឈរនិយាយជាមួយនឹងអាចារ្យកំពុងឈរក្តី អ្នកកំពុងអង្គុយនិយាយ ជាមួយនឹងអាចារ្យកំពុងអង្គុយក្តី ប្រើនក្នុងគ្របខ្ញុំ… អាចារ្យ តែអ្នកកំពុងដេក និយាយជាមួយនឹងអាចារ្យកំពុងដេក អាចារ្យរបស់ខ្ញុំអ្នកជាគោ ្ថថា ជាលាទៅ ហើយ្ថ ។ អម្បដ្ញមាណពនោះក្រោធ ទើប៉នលេក្យថា យេ ច ខោ តេភោ គោតម មុណ្ឌកា ដូច្នេះ ។ ក្នុងក្យនោះ ការដែលលេនឹងអ្នក មានសីស់ត្រងោលថា មុណ្ឌា និងចំេះសមណ់ឋា សមណា គួរជាង ។ តែមាណពនេះ កាលនឹងប្រមាឋមើលងាយទើបលេឋា មុណ្ឌកា មនុស្សក ាលត្រងោល សមណកា មនុស្សជាសមណ់ ។ បទថា ឥព្ភា ប្រែថា គហបតី ជាម្ចាស់ខ្ញុំផ្ទះ ៌ ។ បទថា កណ្ហា ប្រែថា អាក្រក់ខ្ញុំ សេចក្តីឋា ជា មនុស្សខ្មៅ ។ បទថា ពន្ធុបទាបច្ចា ក្នុងទីនេះ ព្រហ្ម លោកបំណងយកថា ពន្ធុ ។